YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/38601 E.  ,  2024/6134 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/149 E. 2020/254 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2013 tarihli ve 2013/227 Esas, 2013/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 09.04.2019 tarihli ve 2017/6761 Esas 2019/3614 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının g maddesi gereğince kamu davası açıldığı halde ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) maddesi gereğince hüküm kurulması ve sanığın katılanın zararını giderdiğini,katılanın zararının giderilmediği beyan etmeleri karşısında zararını gerçekten giderip gidermediği hususunun yeterince araştırılmadan sanık tarafından sunulan dekonttan hareketle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması
gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 15.12.2020 tarihli ve 2019/149 Esas 2020/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, olayın hukuki ihtilaf kapsamında kaldığı ile adli para cezasının elde edilen 200,00 TL menfaate göre belirlenmesi gerekirken 50 gün karşılığı üzerinden adli para cezasının belirlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Katılanın sahibinden.com isimli internet sitesinde kendisini ... olarak tanıtan sanık ile kendisinde bulunan fotoğraf makinesi ek olarak 200,00 TL'yi sanığın bildirdiği ...'ın hesabına gönderdiği takdirde sanığın kendisine diz üstü bilgisayar göndereceğini söylemesi üzerine katılanın, sanığın bildirdiği ... hesabına 200,00 TL yatırdığı; sanığın katılana diz üstü bilgisayarı göndermediği, parasını da iade etmediği ve katılanın telefon ile kendisine ulaşmasını engellemesi şeklindeki eylemleri ile sanığın internet üzerinden dizüstü bilgisayarını takas veya satış bahanesiyle ilan verip, katılana bildirdiği banka hesabına katılan tarafından 200,00 TL havale edilmesini sağlamak suretiyle haksız kazanç elde etmesi neticesi atılı bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.
2. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu tevil yollu ikrar etmiştir.
3. Mahkeme tarafından tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde; sanığın iddia olunduğu şekilde oluşa uygun eylemlerinin kabulü ile atılı bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği sabit görüldüğünden; katılanın 200,00 TL'sini de yargılama aşamasında katılana gönderdiği anlaşıldığından, 5237 sayılı yasanın 168 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 inci maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının 20 gün yerine , 100 gün olarak belirlenip bu miktar üzerinden uygulama yapıldıktan sonra sonuç cezanın 200,00 TL yerine 1.000,00 TL olarak fazla adli para cezasına hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilebileceği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2019/149 Esas, 2020/254 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasının adli para cezası ile ilgili kısımların çıkartılarak yerine sırasıyla "20 gün'', "10 gün'' ve ''200,00 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.