YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/37972 E.  ,  2024/4861 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/153 E., 2021/2 K.
SUÇ :Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının d bendi, 62, 52, 53, 58 inci maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. (Kapatılan) Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2017/24868 Esas, 2020/4524 Karar sayılı kararı ile eylemin uzlaşma kapsamında olan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.01.2021 tarihli, 2020/153 Esas, 2021/2 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandrıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 52, 53, 58 inci maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, dosyanın tekrar incelenip beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Katılan ile sanığın katılanın evinin satışı konusunda anlaştıkları, katılanın önce Korkuteli'nden gelmekteyken aracının lastiğinin patladığını ve yanına para almadığını söyleyip katılandan 500,00 TL para istediği, katılanın sanığa güvenerek bu parayı verdiği, sanığın o tarihlerde cezaevinden izinli olarak çıkmış olduğu ve ertesi gün dönmek için hazırlık aşamasında tanık olarak dinlenen ve taksi şoförlüğü yapan ... isimli şahıs ile 300,00 TL'ye anlaştığı, yolda giderken yanında kimlik olmadığını söyleyerek postaneden taksi şoförü adına havale gelmesinde sakınca olup olmadığını sorduğu, taksi şoförünün kabul ettiği, yolculuk esnasında sanığın katılanı arayarak parasının döviz olduğunu, dövizi bozmadan tümden katılanın hesabına yatırmak istediğini fakat dövizin 1.700,00 TL fazla olduğunu, bu fazla kısmı Alanya postanesine ... adına göndermesini istediği, katılanın bu miktarı ... adına postane aracılığıyla gönderdiği, taksi şoförünün parayı çekip sanığa verdiği, havale işleminin ardından katılanın sanığa ulaşamadığı iddia ve kabul olunan olayda, temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra yeni suçun işlenmiş olması gerektiği; sanığın adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleştiği gözetilmeyerek sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.01.2021 tarihli ve 2020/153 Esas, 2021/2 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılarak "Sanığın, Korkuteli Asliye Mahkemesinin 2004/264 Esas ve 2006/328 Karar sayılı 5 ay 1 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.