YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/37685 E.  ,  2024/2986 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/102 E., 2016/364 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2016/102 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; mahkemece usul ve yasaya aykırı hükmün sanık lehine bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde kolluk görevlileri tarafından yakalanan sanığın yapılan üst aramasında kendi fotoğrafını havi ancak ...'e ait kimlik bilgilerine göre oluşturulmuş sahte nüfus cüzdanı ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmasında, suçunu ikrar etmiştir.
3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarlığı Müdürlüğünden alınan uzmanlık raporunda, suça konu nüfus cüzdanının tamamen sahte olarak oluşturulduğu ve aldatma niteliğini haiz olduğu tespit edilmiştir.
4. Adli Emanetin 2015/2331 sırasında kayıtlı suça konu nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.
5. Mahkemece iddia, sanığın savunması ve kriminal rapora göre sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit görülerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2016/102 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.