YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/37211 E.  ,  2024/4386 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/847 E., 2020/480 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/563 Esas, 2014/1080 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 2018/686 Esas, 2020/3687 Karar sayılı kararı ile; suça konu belgelerin farklı tarihlerde düzenlendiğine dair kesin delil elde edilemediğinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, belge çeşitliliğinin temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2020/847 Esas, 2020/480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde sanığın, Gürcistan'dan ülkemize giriş yapmak üzere Sarp Sınır Kapısı'na müracaat ettiği, sanığın yurda giriş işlemleri esnasında görevlilere ibraz etmiş olduğu bir adet kendi adına ve bir adet üzerinde kendi fotoğrafının olduğu "Ahmet Gülsoy" isimli şahsın kimlik bilgileriyle düzenlenen nüfus cüzdanlarının sahteliğinden şüphelenilmesi üzerine başlatılan soruşturma sonunda, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmıştır.
2. Sanık suçlamayı kabul etmiştir.
3. Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 15.09.2014 tarihli raporda, inceleme konusu nüfus cüzdanlarının tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatma kabiliyetini haiz oldukları tespit edilmiştir.
4. Mahkemece sanığın sahte nüfus cüzdanı taşımak ve kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğini kabul ederek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurmuştur.
5. Suça konu sahte nüfus cüzdanlarının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2020/847 Esas, 2020/480 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.