YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/37093 E.  ,  2024/6571 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/818 E. 2020/506 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 21.10.2014 tarihli ve 2012/1386 Esas, 2014/543 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ve şikâyetçilere yönelik eylemleri nedeniyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 3 kez mahkûmiyet hükmü verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 27.11.2019 tarihli ve 2017/30602 Esas, 2019/13040 Karar sayılı kararı ile sanıkların kiraladıkları iş yerini sözde PTT ödeme noktası olarak faaliyete geçirdikleri, elektrik, su, telefon faturaları ödeme noktası gibi ibareleri işyeri camlarına yazdıkları, bu şekilde katılan ve müştekilerden para alarak tahsilat makbuzları verdikleri ancak ödemeleri yapmadıklarının iddia edildiği olayda, eylemin temas ettiği sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamına alınan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2019/818 Esas, 2020/506 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
...'a yönelik eylemi sebebiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası,168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis, 20,00 TL adli para cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması ile cezasının infazından sonra denetim tedbirlerinin uygulanmasına,
... ve ...'e yönelik eylemleri sebebiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 ay, 80,00 TL adli para cezasına ,hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması ile cezasının infazından sonra denetim tedbirlerinin uygulanmasına, hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına; temyiz dışı ...'ın katılan ve şikâyetçilerin mağduriyetlerini gidererek uzlaşma sağladığına, kendisinin de uzaşmak istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanık ...'nin kiraladığı iş yerini PTT ödeme noktasıymış gibi temyiz dışı sanık ... ile birlikte faaliyete geçirerek katılan ile şikâyetçilerden fatura ödemesi ve havale şeklindeki ödemelerini kabul etmek suretiyle karşılığında tahsilat makbuzu vermesi şeklindeki eylemi ile dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Mahkeme tarafından tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; sanığın eylemleri sabit görüldüğünden hakkında temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçlarının, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli ve 2019/818 Esas, 2020/506 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.