YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/37073 E.  ,  2024/6476 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/81 E., 2019/106 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2014 tarihli ve 2013/140 Esas ve 2014/318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2014 tarihli ve 2013/140 Esas ve 2014/318 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/30495 Esas, 2017/28115 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen basit dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bozma sonrası, İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/81 Esas ve 2019/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, suç işleme kastının bulunmadığını, kendisine uzlaşma tebligatı gelmediğini, uzlaşmak istediğini, katılanın zararını giderdiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Suç tarihinde sanık ...'ın temyiz dışı sanık ...'a ait emlak ofisinde eleman olarak çalıştığı, katılanın daire satın almak istediği, bu amaçla emlak ofisine geldiği, sanık ...'ın gerçek değeri 130.000 TL civarı olan bir daireyi katılana gösterdiği, 85.000 TL' ye satılık olduğunu söyleyerek katılanı ikna ettiği, katılandan önce 200 TL, daha sonra 14.08.2012 tarihinde 3.000 TL, en son 16.08.2012 tarihinde 1.000 TL olmak üzere toplamda 4.200 TL para aldığı, sanığın katılanı sürekli olarak oyalaması üzerine durumdan şüphelenen katılanın tekrar evin olduğu yere gittiği, sahibinin başka bir kişi olduğunu ve evin 130.000 TL ye satılık olduğunu öğrendiği ve dolandırıldığını anladığı, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın bu şekilde katılanı kandırarak haksız menfaat temin ettikleri ve atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunmuştur.
2.Sanık Erkan, aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, sanık savunmaları, katılan beyanları, katılanın beyanlarını destekleyen tanık beyanları, 16.08.2012 tarihli alıcısı sanık ... olan havale dekontu ve tüm dosya kapsamından sanık ...' ın olayın başından beri dolandırıcılık kastı ile hareket ederek, değerinin altında bir evi satılıkmış gibi kanı oluşturarak katılanı ikna edip para aldığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.
3.Bozma sonrası, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, katılanın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.
4.Katılanın 09.07.2013 tarihinde bozma öncesi duruşmada alınan ifadesinde zararının bir kısmının ödendiğini ancak 1.350 TL alacağı kaldığını, kısmi ödeme halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakatı olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.
5.Yapılan yargılama sonunda, tüm dosya kapsamından sanığın ev almak isteyen katılana gerçek değeri 130.000 TL civarı olan bir daireyi 85.000 TL ye satılık olduğunu söyleyerek katılanı ikna ettiği, katılandan toplamda 4.200 TL para aldığı, bu şekilde katılanı kandırarak haksız menfaat temin ettiği ve atılı dolandırıcılık suçunu işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiş ve temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında "15.08.2012” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, en son haksız menfaatin temin edildiği tarih olan "16.08.2012" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1.Sanığın farklı zaman dilimlerinde menfaat sağlaması karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/81 Esas ve 2019/106 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.