YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/3690 E.  ,  2024/2465 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1323 E., 2016/450 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/1323 Esas, 2016/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği suç işleme kastının bulunmadığına ve hakkında üst sınırdan ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Başka bir suç nedeniyle yürütülen soruşturma kapsamında yakalanan sanığın polis ekiplerine üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan ancak L.D'nin kimlik bilgilerini ihtiva eden sürücü belgesini ibraz ettiği anlaşılmıştır.
2. Mahkeme tarafından sanığın ikrar içeren savunması, suça konu soğuk mühür izi içeren sürücü belgesinin tamamen sahte ve aldatma kabiliyetini haiz olduğuna dair bilirkişi raporu, Mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1.Sanığın tekerrüre esas alınan ilamın 4733 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verildiği anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a getirilen düzenlemelerin lehe hükümler içermesi karşısında sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilam nedeniyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağnın ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık hakkında ceza tayin edilirken yeterli ve yasal gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşıldığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
4. Ancak;
Suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (4) üncü bendinde açıklanan nedenle Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/1323 Esas, 2016/450 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "Adli Emanetin 2015/7665 sırasında kayıtlı bulunan ... adına düzenlenmiş 73178 belge numaralı E-A2 sınıfı sürücü belgesinin başlı başına suç unsuru olduğu ve suçta kullanıldığı anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nın 54. vd. mad. şartları dahilinde takdiren müsaderesine" ibaresinin çıkartılarak yerine "Adli Emanetin 2015/7665 sırasında kayıtlı bulunan ... adına düzenlenmiş 73178 belge numaralı E-A2 sınıfı sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.