YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/3626 E.  ,  2024/5908 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/552 E., 2016/45 K.
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi ret, kısmi onama

Şikâyetçi Kurum vekilinin, usulüne uygun davetiyeye rağmen mazeretsiz şekilde duruşmaya katılmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 ve devamı maddeleri gereği kamu davasına katılma talebinde bulunmadığı, bu itibarla katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/552 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Şikâyetçi Kurum Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden
Şikâyetçi Kurum vekilinin, kamu davasında katılan sıfatının, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmekle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden
Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında tanzim olunan 17.09.2015 tarihli iddianame olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
A. Şikâyetçi Kurum Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/552 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi Kurum vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/552 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.