YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/36204 E.  ,  2023/5973 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/249 E., 2020/387 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yalova 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/130 Esas, 2014/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yalova 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/130 Esas, 2014/328 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli ve 2018/390 Esas, 2020/3357 Karar sayılı kararı ile suça konu belgenin duruşmaya getirilip aldatıcı nitelikte olup olmadığının incelenmesi, eylemin kül halinde tek bir resmi belgede sahtecilik suçu oluşturmasına karşın zincirleme suç hükümlerinin uygulanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Yalova 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/249 Esas ve 2020/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık bir nedene dayanmayan temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın katılandan araç satın alırken keşideci imzası sahte oluşturulmuş 7500 Tl meblağlı iki adet çeki bu özelliğini bilerek verip kullandığı iddia ve kabul olunmuştur.
2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş, çeki tanık ...'dan aldığını beyan etmiştir.
3. Tanık ... sanığı tanıdığını fakat çek vermesine konu bir ilişkileri bulunmadığını, çek vermediğini beyan etmiştir.
4. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarının 20.11.2013 tarihli raporuna göre çeklerin 1.ciranta imzalarının sanığın el ürünü olduğu, 2.ciranta imzasının katılanın el ürünü olduğu, bu imzalar dışında kalan imzaların katılan ya da tanığın el ürünü olduğuna dair kaligrafik ya da karakteristik ilgi ve irtibata rastlanmadığı tespit edilmiştir.
5. Adli Tıp Kurumunun 02.03.2012 tarihli raporuna göre; davaya konu çeklerin keşideci imzalarının gerçek keşideci Mustafa Ofluoğlu’na ait olmadığı tespit edilmiştir.
6. Mahkeme, Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 22/06/2020 tarihli ve 2018/390 Esas, 2020/3357 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar vermiştir.
7. Mahkeme davaya konu çek asıllarını incelemiş, çeklerin iğfal kabiliyetlerinin bulunduğunu zapta geçmiştir.
8. Mahkeme sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile mahkumiyetine hükmetmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "bozma sonrası yapılan yargılama gideri olarak hesaplanan toplam 121,65 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydı yapılmasının" önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve bozma ilamının sanık lehine olduğu gözetilmeden bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi dışında, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Yalova 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/249 Esas ve 2020/387 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği yargılama giderlerine ilişkin bölümün bozma sonrası yapılan yargılama giderlerine ilişkin kısmının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine " bu yargılama nedeniyle bozma sonrası yapılan 2 davetiye gideri 38,00 TL ile bozma öncesi yapılan 4 posta gideri 32,65 TL, 6 davetiye gideri 51,00 TL olmak üzere toplam 121,65 TL yargılama giderinin hazineye yüklenmesine" yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.