YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/33420 E.  ,  2024/6173 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/151 E., 2016/241 K.
SUÇLAR : Dolandırıcılık, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/151 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 58 inci, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 15 gün hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına; ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 58 inci, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 10 ay hapis ve 640,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delâletiyle aynı maddenin ikinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanığa yüklenen dolandırıcılık eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığına ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın yüklenen suçları işlediğine dair kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, bilgisayardan çıkarttığı Tedaş'a ait dosyalar, Tedaş görevlisi olduğuna dair tanıtma kartı ve kontrol kalemi ile kendisine Tedaş görevlisi havası vererek şikayetçilerin elektrik sayaçlarını kontrol edip kaçak elektrik kullandıklarını, ceza keseceğini, hapse girebileceklerini söyleyerek hile ile kandırması ve yönlendirmesi neticesinde şikayetçi ...'dan para ve altın, ...'den para alarak haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık, olay tarihinde yakalandığında olay mahalline 1,14 promil alkollü olduğu halde araçla gelmek suretiyle de trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; yüklenen suçların

sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Tedaş'ın suç tarihi itibarıyla tamamen özelleştirilmiş anonim şirket olması nedeniyle suçta kullanılan belgelerin kamu kuruluşuna ait maddi varlık niteliği taşımadığına, sanığın eylemlerinin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna; iddia, savunma, yeminle dinlenen tanık anlatımı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı itibarıyla yüklenen suçların sübut bulduğuna yönelilk Mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmadığından, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.
B. Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden; 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
C. Kabule göre de; sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (A), (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/151 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.