YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/32682 E.  ,  2024/5796 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/25 E., 2016/123 K.
SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2015/25 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 68.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın çekin sahte olduğunu bilmediğine, yeterli araştırma yapılmadığına, müşteki şirketin zararının karşılandığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Serdal Ticaret isimli iş yerinin yetkilisi olan sanık ...'ün, şikayetçi ... Elektrik ve Elektronik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yetkilisi ...'ten 31.08.2012 ve 08.09.2012 tarihlerinde almış olduğu mal karşılığında 31.12 2012 keşide tarihli ve 34.000,00 TL bedelli çeki ciro ederek verdiği, katıla ... tarafından çekin bankaya ibraz edilmesi ile sahte olduğunun anlaşıldığı, yapılan kriminal incelemede gerçek bir çekin keşideciye ait tüm bilgilerinin silinerek ... Enerji İnş. Gıda Tar. Hayv. San. ve Tic. Ltd. Şti. bilgilerinin tahrifat yapılarak yazıldığının belirlendiği, ayrıca birinci ciranta konumunda bulunan Dorsan İnşaat isimli şirketin kaşesi üzerinde atılı bulunan imzanın şirket yetkilisi ...'a ait olmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasını yargılaması neticesinde, sanık ...'ün savunması, katılan ... ile tanıklar ... ve ...'ün beyanları, inceleme konusu çekin hakiki olduğuna ve çekin ön yüzündeki halen mevcut ibarelerin evvelce aynı yerlerde mevcut ibarelerin fiziksel yolla silinmesinden sonra tahrifen oluşturulduklarına, yapılan tahrifatın ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olduğundan çekin aldatma kabiliyetini haiz olduğuna dair BLG-2014/13471 sayılı uzmanlık raporu ile keşideci imzası ile birinci ciranta imzasının ...'ın elinden çıkmadığına dair bilirkişi raporunun içeriği, mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilmek suretiyle sanığın üzerine atılı suçların subut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması isabetsizliği ile hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtildiği ve bu hususun, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/25 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.