YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/30513 E.  ,  2024/8734 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/17 E., 2016/124 K.
SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2016/17 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sanık hakkında bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi , 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi gerekçesizdir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, "www.sahibinden.com" adlı internet sitesine araç satış ilanı vererek, bu ilandan telefonla bağlantı kurduğu şikayetçi ile aracın satışı konusunda anlaştığı ve şikayetçinin yatırdığı 500,00 TL kaporayı banka hesabından çekerek aracı teslim etmediği, katılan beyanı, banka kayıtları ve sanığın tevil yollu ikrarı uyarınca sabit kabul edilerek sanığın bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Uyap sisteminden yapılan sorgulamada, sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dosyada uzlaşma sağlanamadığı tespit edilerek yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2016/17 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.