YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/29940 E.  ,  2023/5996 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/59 E., 2015/334 K.
SUÇLAR : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, tefecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Torul Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2013/59 Esas, 2015/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, erteleme hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına; tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 241 inci, 62 nci, 52 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4.980,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, erteleme hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı somut bir delil bulunmayan sanığın üzerine atılı her iki suçtan da beraatine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, katılanların herhangi bir zararlarının olmaması sebebiyle şikayetten vazgeçmelerinin dikkate alınmadığına, üzerine atılı her iki suç yönünden de suç unsurlarının oluşmadığına ve re'sen nazara alınacak nedenlerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Tefecilik Suçu Yönünden Yapılan İncelemede
1. Gerekçeli karar başlığında 15.11.2012 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, tefecilik suçu yönünden en aleyhe kabulle sanık tarafından 15.05.2008 yılında kredi kullanılarak verildiği iddia ve kabul olunan 50.000,00 TL karşılığında güvence olarak katılanlardan alınan 15.09.2009 tarihli çekin icra takibine konu edildiği 16.10.2009 tarihi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

B. Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçu Yönünden Yapılan İncelemede
24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan Kanun maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği de dikkate alınarak, sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun mağdurunun kamu olduğu, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun ise katılanlar ... ve ...'a karşı işlendiğinin kabul edildiği, dolayısıyla sanığa isnat edilen "tefecilik" suçu ile "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunun mağdurlarının farklı olduğu anlaşılmakla, sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
A. Tefecilik Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Torul Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2013/59 Esas, 2015/334 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Torul Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2013/59 Esas, 2015/334 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.