YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/28802 E.  ,  2023/6689 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/123 E. 2015/260 K.
SUÇLAR : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2015 tarihli ve 2015/123 Esas, 2015/260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi ve son cümlesi, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 16.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece; sanığın, suçtan zarar görenin kimlik bilgilerine göre sahte olarak düzenlenmiş aslı ele geçirilemeyen nüfus cüzdanı ile katılan bankanın ...Şubesine müracaat edip 8.000,00 TL tüketici kredisi çekmek istediğini belirterek kredi başvurusunda bulunduğu, aynı gün kredi işlemleri tamamlanıp kendisine kredi sözleşmesi imzalatılarak 8.000,00 TL kredinin ödendiği, daha sonra gerçek kimlik sahibi suçtan zarar görene bankaca bu kredi başvurusu nedeniyle ayrıca bir de kredi kartı gönderilince suçtan zarar görenin kredi kartı başvurusu olmadığını belirtmesi üzerine olayın ortaya çıktığı, adı geçenin nüfus cüzdanı ile kredi çeken kişinin sanık olduğunun anlaşıldığı, sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de, banka çalışanı H.G.nin güvenlik kamera görüntülerinden ve karakolda kendisine gösterilen fotoğraftan sanığı teşhis ettiği dikkate alındığında, yüklenen nitelikli dolandırıcılık ve kredi sözleşmesi düzenleyerek özel belgede sahtecilik suçlarının sanık tarafından işlendiği sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği belirlenmiştir.
3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu belgelerin örnekleri, yazı ve imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporları, kurumların cevabi yazıları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcut olup belge asıllarının adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Kanun'un “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan "resmi belgede sahtecilik" ve "özel belgede sahtecilik" suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişinin de haksızlığa uğrayıp suçtan zarar görmesi halinde dahi suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğuna dair kabulün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği, aynı suç işleme kararıyla ve aynı anda düzenlenen belgelerle ilgili olarak tek bir suçtan hüküm kurulması gerekeceği, buna karşın, aynı suç işleme kararıyla fakat değişik zamanlarda düzenlenen belgelerle ilgili olarak yine tek bir suçtan hüküm kurulup, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri gereğince cezanın arttırılması gerektiği, farklı suç işleme kastının bulunduğunun ispatı halinde her bir eylemin ayrı bir suç oluşturacağı, aynı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun mağdurunun da banka olduğu, aynı bankanın değişik şubelerine karşı işlenen suçun tek bir mağdura karşı işlendiğinin kabul edileceği, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu,

Bu hukuki bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava dosyası ve UYAP kayıtlarının incelenmesi neticesinde, sanığın M.U. adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanı ile katılan bankanın Manisa Şubesinden 29.03.2013 tarihinde kredi kullandığı iddiasına ilişkin olarak Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2014 tarihli ve 2014/5040 Esas sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasının Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/134 Esas sırasında derdest olduğunun anlaşılması karşısında, anılan dosyanın ve sanığın katılan bankanın farklı şubelerine yönelik varsa tespit edilebilen benzer nitelikteki dosyalarının getirtilerek incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi halde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması, bu şekilde eksiklik tamamlandıktan sonra, nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden aynı bankanın farklı şubelerine karşı işlenen suçun tek bir mağdura karşı işlendiğinin kabul edileceği göz önüne alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulama şartlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak gerekli değerlendirmelerin yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,
Hukuka aykırı bulunmuş,
2. Kabule göre de;
a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın kredi çekme işlemi sırasında aslı ele geçirilemeyen suçtan zarar gören adına düzenlenen nüfus cüzdanını kullanması nedeniyle eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi yanında aynı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu da oluşturduğu ve Kanunda düzenlenen birden fazla nitelikli halin ihlali söz konusu olduğu cihetle, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2015/123 Esas, 2015/260 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının DİKKATE ALINMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.