YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/28307 E.  ,  2023/5995 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/209 E., 2019/352 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2013 tarihli ve 2013/251 Esas, 2013/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 7.300,00 TL ve doğrudan hükmedilen 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.
2. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2013 tarihli ve 2013/251 Esas, 2013/507 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 24.04.2017 tarihli ve 2015/7909 Esas, 2017/9741 Karar sayılı kararı ile sanığın, kendisini başkomiser olarak tanıtarak katılan aleyhine haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (l) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2018/209 Esas, 2019/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığından beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen nazara alınacak nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, katılanı arayarak kendisini emniyet mensubu olarak tanıtıp sergilediği hileli davranışlar ile ikna ederek hesabına para yatırılmasını sağlamak suretiyle menfaat sağladığı iddia ve kabul olunmuştur.
2. Sanığın aşamalardaki savunmaları kısmi ikrara yönelik olup açık kimlik bilgilerini veremediği Urfalı Mahmut olarak tanıdığı kişinin ricası üzerine hesabına para gönderilmesini kabul ettiğine ve gelen parayı çekerek bu kişiye verdiğine ilişkindir.
3. Sanık tarafından, katılanın zararının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.
4. Dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği ancak sanık ve katılan arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.
5. Yapılan yargılama neticesinde; suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, elde edilen haksız menfaat miktarı gözetilerek asgari hadden uzaklaşmak ve duruşmalardaki hal ve tavırları lehine indirim sebebi kabul edilerek takdiri indirim uygulanmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına ilişkin inceleme konusu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın üzerine atılı olup suç tarihi itibarıyla sanık lehine olan dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek inceleme yapılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2018/209 Esas, 2019/352 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.