YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/2829 E.  ,  2024/8781 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/1060 E., 2019/488 K.
SUÇ : Özel Belgede Sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin yanıltıcı şekilde 15 gün olarak belirtilmiş olması gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli ve 2014/34 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13.Ceza Dairesinin 15.11.2018 tarihli ve 2018/2338 Esas, 2018/16075 Karar sayılı kararı ile; "Sanığın müşteki ...’ın adına düzenlenmiş ehliyet ile olayda kullanmış olduğu aracı ...’e ait işyerinden kiralamış olduğunun anlaşılması karşısında, araç kiralamada sunulan ...’a ait sürücü belgesi aslı ele geçirilemediğinden, sanığın ...’ın kimlik bilgilerini ve sürücü belgesini kullanarak sahte araç kiralama sözleşmesi imzalamaktan ibaret eyleminin TCK’nın 207/1 maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma sonrası, Mersin 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli ve 2018/1060 Esas, 2019/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık gerekçe belirtmeden hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın üzerinde kendi resmi bulunan ancak mağdur ... adına düzenlenmiş sürücü belgesi ile diğer mağdur ...'e ait iş yerinden 33 CEB ... plakalı aracı kiraladığı, sanığın kiralanın araç ile hırsızlık olayına karışması üzerine kolluk görevlilerince yakalandığı, bahse konu aracı kiralayan sanığın mağdur ... adına düzenlenmiş ancak üzerinde kendi resmi bulunan sürücü belgesini ibraz ettiğinin anlaşılması üzerine özel belgede sahtecilik suçunu iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanığın tevil yollu ikrarı, müşteki ve mağdurların beyanları, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında "SUÇ" bölümünde "Resmi Belgede Sahtecilik" şeklinde yanlış yazılan suç isminin mahallinde "Özel Belgede Sahtecilik" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.