YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/27921 E.  ,  2024/619 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/262 E., 2020/353 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2017 tarihli ve 2016/442 Esas, 2017/1210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2017 tarihli ve 2016/442 Esas, 2017/1210 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığınca verilen 21.01.2019 tarihli ve 94660652-105-35-7771-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2019 tarihli ve 2019/8248 sayılı tebliğnamesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.02.2019 tarihli ve 2019/1637 Esas, 2019/865 Karar sayılı kararı ile " uzlaştırma işlemlerinin yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden " nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.
3.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2019/262 Esas, 2020/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine dair delil olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanık ...'ın asıl olduğu, temyiz dışı sanık ...'ın kayınvalidesi olarak ona yardımcı olduğu, belli bir zamanda değil belli bir süreç içinde birden fazla ve önemli miktarda gelir kaynağı sağlamak amacıyla kazanma vaadinde bulunmak yoluyla şikâyetçiyi yurt dışındaki telefonundan arayıp şikâyetçiye kendisinin bir çekilişe katılmış ve kazanmış olduğu söylenerek kazandığı meblağı alabilmesi için şikayetçiden Western Union üzerinden belli bir meblağ para transferi yapması gerektiğini söyledikleri ve değişik tarihlerde şikâyetçiden değişik bahanelerle para havale etmesini istedikleri, şikayetçinin de şaşkınlık içinde sanıkların istedikleri paraları havale ettiği ve paraların sanık ...'ın hesabına gelip oradan sanıklar tarafından çekilerek harcandığı, şikayetçinin bu şekilde ...transfer numarası ile 530 Euro,... transfer numarası ile 480 Euro,0712902690 transfer numarası ile 1800 Euro, ... transfer numarası ile 2600 Euro, ... transfer numarası ile 3600 Euro sanıklara para gönderdiği, bu suretle sanıkların hileli hareketlerle şikâyetçiyi kandırarak haksız menfaat sağlamak suretiyle zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla işbu kamu davası açılmıştır.
2.Sanık ... soruşturma aşamasındaki ifadesinde; şikâyetçinin turistik olarak geldiği Türkiye'de takı, halı ve deri ürünlerini veresiye alıp ülkesine döndükten sonra kendisine ücretini yolladığını çünkü onu kendinin rehber olarak gezdirdiğini hatta Alanya'da da tatil yaptığını, 2011 ve 2012 yılı ödemelerini yaptığını, dolandırmanın söz konusu olmadığını beyan etmiş, mahkemedeki savunmasında ise "ben daha önce turizm işi ile uğraşırdım bir arkadaşıma yardımcı olmak için çalıştım. Ben mağdureyi tanımadım. Hiç görüşmedim. ... ...isimli arkadaşım turizm işi ile uğraşan arkadaşım. O bana rica etti onun belirli bir limiti varmış para havalesi almak için, havaleleri bana yapmak istediler. Bende paraları çekip arkadaşıma verdim. Mağdurun Türkiye'ye geldiğini bana ... isimli arkadaşım söyledi. Halı kilim aldığını oradan borcunun olduğunu ve borcunu ödemek için yurt dışından havale yapacağını ancak kendisinin limitinin dolu olduğu için parayı benim hesabıma yatırdı. Hatta yatırdıktan sonra parayı gönderdim diyerek telefonla mağdur bana ulaştı. Telefon kayıtlarından da bu çıkacaktır. Kayınvalidem olan diğer sanığın da bu konuyla ilgisi yoktur paranın nerden geldiği hakkında bir bilgisi yoktur. Ben damadı olduğum için rica ettiğim için yaptı. ... Demirel'in adresini bilmiyorum. Kendisi ile de görüşmüyorum.Atılı suçu kabul etmiyorum" şeklinde beyanda bulunmuştur.
3.Temyiz dışı sanık ... savunmasında; " Benim damadım yurt dışında iş yapıyordu. Limiti dolduğundan vergi levhası çıkartamadığından ben sadece bir kaç sefer para çekiverdim. Hesabıma gelen 1800 Euro parayı çekip damadıma verdim. Benim bilgim yoktur paranın nerden geldiğini kimden geldiğini ben bilmem ben damadım istediği için adıma para geldi diye çektim. Paraları da damadıma verdim. " şeklinde beyanda bulunmuştur.
4.Şikâyetçi beyanında; Türkiye'ye hiç gelmediğini, o tarihlerde çok sayıda telefon geldiğini, telefonda bir çekilişte birkaç bin Euro kazandığını yani tahminen 50.000 Euro olabileceğini, bu parayı alabilmesi için belli bir miktar parayı onlara havale etmesi gerektiğini söylediklerini, bu yüzden birkaç kez havale gönderdiğini, ne kadar gönderdiğini hatırlamadığını, sanıklardan şikâyetçi olduğunu belirtmiştir.
5.Kanun yararına bozma sonrası dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ancak şikayetçinin yabancı uyruklu olması ve yurt dışında yaşaması sebebiyle uzlaşma teklifinde bulunulamadığı anlaşılmıştır.
6.Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın değişik tarihlerde hileli hareketlerle şikayetçiye yönelik birden fazla kez menfaat elde ederek zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılmaması, adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış; gerekçeli karar başlığında 2012 şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, 06-09-20 Şubat 2012, 02-28 Mart 2012, 04 Nisan 2012 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2019/262 Esas, 2020/353 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.