YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/27920 E.  ,  2024/3775 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/186 E., 2020/230 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/11/2015 tarihli 2012/189 Esas ve 2015/973 Karar sayılı kararı ile;
Sanık ...'ün dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı yasanın 223 maddesinin 2 inci fıkrasının e bendi gereğince beraatine;
Sanık ...'in dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası , 51 inci ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6 ay 20 gün erteli hapis ve 540 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
2. Anılan kararın katılan vekili ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.10.2017 tarihli ve 2017/20678 Esas, 2017/20741 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendine temas etmesi nedeniyle üst dereceli mahkemede yargılama ve değerlendirme yapılması için bozulmasına karar verilmiştir.
3. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2019/186 Esas, 2020/230 Karar sayılı kararı ile
Sanık ...'ün dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı yasanın 223 üncü maddesinin 2 fıkrasının e bendi gereğince beraatine;
Sanık ...'in dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası , 51 inci maddesi 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, uyarınca 6 ay 20 gün erteli hapis ve 540 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizi ; sanık ... yönünden verilen cezanın az olduğu, erteli hapis cezası verilmemesi gerektiği , yine müvekkilinin tüm zararı karşılanmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, sanık ... yönünden ise beraat kararının kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde katılanı arayan bir şahsın kendisini Terörle Mücadele Şubesinden başkomiser olarak tanıtarak, katılana hesabından para çekilip örgütüne aktarılacağı, bunun için hesabındaki parayı çekmesi, kimseye bir şey söylememesi gerektiği şeklindeki sözlerle katılanı inandırdıktan sonra katılanın kendisine bildirilen ve sanık ...'e ait olan hesap numarasına 41.000 TL parayı gönderdiği, bu işlem sonrasında yeniden katılanı arayan şahsın katılan başka parası olup olmadığını sorarak katılanın evinde 13.000 TL daha parası olduğu öğrenmesi üzerine bu parayı da göndermesini istemesi üzerine katılanın 13.000 TL.yi de kendisine bildirilen sanık ...'in hesabına gönderdiği, sanık ...'in hesabına gelen 41.000 TL.nin tamamını bankadan çektiği, sanık ...'in hesabına gönderilen paranın 1.000 TL.sinin ATM'den çekildiği, kalan kısımına ise banka tarafından bloke konulduğu , bu suretle sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunmuştur.
2. Sanık ...'in aşamalarda alınan savunmalarında; temyiz dışı diğer sanık ...'nün kendisine gönderilecek paraya borcu sebebiyle banka tarafından el konulmaması için kendi hesabına gönderilmesini istediği, bu sebeple paranın kendi hesabına yattığı, kendisinin de bu parayı çekerek sanık ...'ye verdiği, sanık ...'nün de bu paradan kendisine 4.000 TL borç olarak verdiği, suçlamayı kabul etmediği, belirtmiştir.
3. Temyiz dışı sanık ...'nün aşamalarda alınan savunmalarında ; sanık ...'in beyanlarını kabul etmediği, bankaya sanık ...'le birlikte gittikleri, olayı gerçekleştirenin aslında sanık ... olduğu, Nedim'in parayı bankadan çektiği, ancak kendisine vermediği, oluşan zararı tutuklandıktan sonra sanık ... ile birlikte ödediklerini belirtmiştir.
4. Sanık ...'in aşamalarda alınan savunmalarında ; suçlamayı kabul etmeyerek paranın yatırıldığı hesabına ilişkin banka kartını olaydan önce kaybettiği ve buna ilişkin olarak bankaya müracaatta bulunduğunu belirtmiştir.
5. Sanık ...'in savunması üzere gelen banka yazı cevabına göre sanık ...'in olay öncesinde bankamatik kartını kaybettiğinden bahisle Türkiye İş Bankasına başvuru yapmış olduğunun bildirildiği görülmüştür.
6. Mahkemece sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı belirlenerek suçun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak tarafların uzlaşamadığı görülmüştür.
7. Mahkemece yapılan yargılamada; sanık ...'in cezalandırılmasına yeter delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği, sanık ... ile temyiz dışı sanığın suçta kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE
1. Sanık ... Hakkında verilen hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ,Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine , incelenen dava dosyası içeriğine göre eylemin sanık ... tarafından gerçekleştiğine dair delil bulunmadığı yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Sanık ... Hakkında verilen hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın aşamalardaki çelişkili savunmalarına itibar edilmediği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş,
Ancak ; kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uygulanamayacağından bu husus hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
1. Sanık ... Hakkında verilen hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Gerekçe bölümünde (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... Hakkında verilen hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde
Gerekçe bölümünde(2) açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca 3 nolu hüküm fıkrasından hak yoksunluklarının uygulanmasına dair kısmın çıkarılması suretiyle hükmün , Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.