YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/27914 E.  ,  2024/4472 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/170 E., 2020/116 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli kararıyla sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanıkların temyiz talebinde bulunmaları üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 23.10.2017 tarihinde yapılan incelemede, anılan hükümlerin; ... sübutu hâlinde yüklenen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetkisi ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alındığında, görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.
3. Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2017 tarihli görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/170 Esas, 2020/116 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ...'ın temyiz isteği özetle; yüklenen suçla alakasının bulunmadığına,
2. Sanık ...'nun temyiz isteği özetle; yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde katılanı cep telefonundan arayan ve kendisini emniyet müdürü olarak tanıtan bir kişinin, kimlik bilgilerini ele geçiren şahısların kredi çekerek dolandırıcılık yapacaklarını, şüphelilerin yakalanması için bankadan kredi çekip bildirilen hesap numarasına para yatırması gerektiğini söylediği, bunun üzerine katılanın bankadan 29.000,00 TL kredi çekip banka aracılığıyla 28.700,00 TL'sini sanık ... adına havale ettiği iddiasıyla sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında; tüm dosya kapsamı itibarıyla sanıklara yüklenen eylemlerin suç tarihine göre lehe kabulle basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanıkların üzerine atılı ve sübutu kabul edilen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.
2. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/170 Esas, 2020/116 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.