YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/27425 E.  ,  2024/5720 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/367 Esas, 2020/97 Karar
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2013 tarihli ve 2013/201 Esas, 2013/169 Karar sayılı yetkisizlik kararı ile dosya Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
2. Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2013 tarihli ve 2013/286 Esas, 2013/303 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
3. Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2013/718 Esas ve 2014/539 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 22.11.2017 tarihli ve 2017/27579 Esas, 2017/24172 Karar sayılı ilâmıyla;
"Sanığın görev yerinin Van'da olduğunu Yarbay olarak burada görev yaptığını ancak Van'daki sözkonusu depremden dolayı Ankara'da Jandarma Albay olarak atandığını söylediği müştekiden yeğenini işe yerleştireceğini söyleyerek para aldığının iddia edilmesi karşısında; sanığın eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. Maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesi eklenen (L) bende kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu"
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2017 tarihli ve 2017/997 Esas, 2017/790 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
6. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2019 tarihli ve 2019/18 Esas ve 2019/2 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan düşme kararı verilmiştir.
7. Kararın, katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/4538 Esas, 2019/7590 Karar sayılı ilâmıyla;
"Dairemizin 22/11/2017 tarih ve 2017/27579 Esas, 2017/24172 Karar sayılı ilamıyla önceki hükmün bozulması üzerine verilen görevsizlik kararı sonrasında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, düzenlenen raporda, sanığın, 8.000 TL olarak belirlenen edimi, 10/01/2019 tarihinde katılanın hesabına yatıracağını beyan ettiği, katılanın da bu teklifi kabul ettiği, böylelikle edimin ifasının ileri tarihe ertelendiğinin anlaşıldığı olayda; 5271 sayılı CMK’nın 254/2. maddesi uyarınca uzlaşma sonucunda edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması nedeniyle sanık hakkında, aynı Kanunun 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine hükmolunması"
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
8. Bozma üzerine Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/367 Esas ve 2020/97 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın Eryaman'da erkek kuaförlüğü yaptığı, sanığın da müşterisi olduğu ve bu sebeple tanıştıkları, sanığın kendisini asıl görev yerinin Van'da olduğunu ancak Van'da meydana gelen depremden dolayı 30 Ağustos Kararnamesi ile Ankara'ya Jandarma Albay olarak atandığını söylediği, katılanın, yeğeninin astsubaylık sınavlarını sağlık sebebi ile kaybettiğini sanığa anlattığı, sanığın da, doktorla görüştüğünü, 2.500,00 TL yatırması halinde işi halledeceğine yönelik mesaj atığı ancak 2.000,00 TL' ye anlaştıkları, sanığın bildirdiği hesap numarasına bu parayı gönderdikleri, sanık tarafından bir çok defa GATA'ya yönlendirildikleri ve daha sonra sanığın mesajlara ve aramalara karşılık vermediği ve bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/367 Esas ve 2020/97 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.