YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/27067 E.  ,  2024/1635 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/141 E., 2019/266 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, teşdiden 3 yıl 1 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir
3. Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2019 tarihli ve 2017/141 Esas, 2019/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası , 43 üncü, 62 nci, 52 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 2 yıl 1 ay hapis, 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; sabıkalı olduğundan cezalandırıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında, evlendirme vaadiyle katılanlardan haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı itibarıyla yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/74 Esas, 1999/122 karar sayılı 05.02.2008 tarihinde infaz edilen 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasını içerir hükümlülüğü yerine Merzifon (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/327 esas ve 2009/506 karar sayılı
5 ay hapis cezasını içerir hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması; 31.10.2013 tarihli hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi ve lehe bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışında diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2019 tarihli ve 2017/141 Esas, 2019/266 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile yargılama giderine ilişkin bölümün çıkartılarak çıkartılarak yerlerine sırasıyla "Sanığın, Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/74 Esas, 1999/122 karar sayılı ilamıyla hükmolunan 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına", " 4 adet davetiye gideri 24,00 TL, posta gideri 31,36 TL den oluşan toplam 55,36 TL nin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, (aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine)

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.