YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/26294 E.  ,  2024/4609 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/168 E., 2019/240 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 2 yıl hapis ve 2.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 10.05.2017 tarihli ve 2015/7411 Esas, 2017/10536 sayılı kararı ile "hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158/1. Maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2017 tarihli kararı ile mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili Şanlıurfa Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.01.2018 tarihli kararı ile mahkemenin yetkisizliğine ve dosyanın yetkili İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
5. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 2 yıl hapis ve 2.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; eksik inceleme sonucu verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, 07.08.2012 tarihinde telefonla aradığı müştekiye, kendisini polis olarak tanıtıp, sizin hesabınızdan teröristlere 30.000,00 Türk lirası para yatırılmış, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı hesap hakkında soruşturma yapıyor, parayı kimin yatırdığını öğrenmek için tekrar 15.000,00 Türk lirası kredi çekerek, kendisine ait banka hesabına göndermesi gerektiğine dair sözler söyleyip, hileli hareketlerle aldattığı müştekinin Ziraat Bankası Yeniköy şubesinden 15.000,00 Türk lirası kredi çekerek, bu parayı kendisine ait hesaba yatırmasını sağlayarak, haksız menfaat temin ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı, müştekinin uzlaşma teklifini kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırma sağlanamadığı, müşteki beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Uzlaştırma sebebiyle zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
2. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2019 tarihli ve 2018/168 Esas, 2019/240 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.