YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/26191 E.  ,  2024/4382 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/614 E., 2018/481 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2013/328 Esas, 2014/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Anılan kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 06.11.2017 tarihli ve 2017/21409 Esas, 2017/22391 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemleri yapılması için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2017/614 Esas, 2018/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Şikâyetçinin olaydan bir ay kadar önce sahibinden.com adlı internet sitesinde 10.000,00 Türk lirası değerindeki fotoğraf makinası ve aparatlarını satma konusunda ilân verdiği, olay tarihinde sanığın şikâyetçiyi telefonla arayıp kendisini Musa Öztürk olarak tanıttığı ve cihazları yeğenine satın almak istediğini söyleyerek müştekiyle buluştukları, sanığın fotoğraf makinasını alacağı yeğeninin annesini diş doktoruna götürdüğünü, diş doktorunun buluştukları yere çok yakın olduğunu ve yeğeninin de fotoğraf makinasını görmesini istediğini söylediği ve birlikte diş kliniğine gittikleri, sanığın kliniğin bulunduğu binanın orada bulunan şahıslar ile araba parkı için konuştuğu ve müştekiye diş hekimine çıktıklarında herhangi bir problem olduğunda kendisine haber verileceğini söylediği, şikayetçi ile sanığın birlikte diş hekiminin bürosuna çıktıklarında büronun telefonu çaldığı ve sekreterin de şikayetçiye aracını çekmesi gerektiğini söylediği, bunun üzerine şikayetçinin aşağıya indiği, bu sırada diş hekiminin bürosunda bıraktığı fotoğraf makinasını sanığın alarak olay yerinden ayrıldığı ve bir daha geri dönmediği, şikâyetçinin de kendisine ulaşamaması üzerine sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.
3. Şikâyetçinin aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.
4. Bozma sonrasında taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.
3. Mahkemece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2017/614 Esas, 2018/481 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.