YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/25946 E.  ,  2024/4275 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/1110 E., 2019/392 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; eylemin, hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2017 tarihli kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.
4. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2019 tarihli ve 2018/1110 Esas, 2019/392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; yüklenen suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
29.05.2012 tarihinde katılanı cep telefonundan arayarak kendisini Cumhuriyet savcısı olarak tanıtan bir şahsın, adına çeşitli bankalardan kartlar çıkarıldığını ve kullanıldığını, bu olayı kimseye söylememesini, çok gizli olduğunu söyleyerek hile ile kandırması ve yönlendirmesi neticesinde katılanın sanığın hesabına 5.000,00 TL yatırmasını sağladığı ve sanığın parayı çekeceği sırada polis memurlarınca yakalandığından bahisle dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı, sanığın eyleminin suç tarihine göre lehe kabulle basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
İddia, savunma, katılan beyanları, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamı itibarıyla yüklenen suçun sübutuna yönelik mahkeme kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın temyiz nedeni yerinde görülmemiştir.Ancak;
Sanığın katılan tarafından hesabına yatan parayı çekemeden güvenlik güçlerince yakalandığı, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2019 tarihli ve 2018/1110 Esas, 2019/392 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.