YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/25912 E.  ,  2024/5009 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/346 E., 2019/313 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2014 tarihli ve 2012/412 Esas, 2014/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2014 tarihli ve 2012/412 Esas, 2014/125 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 09.01.2018 tarihli ve 2017/37666 Esas, 2018/134 Karar sayılı kararı ile, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli ve 2018/346 Esas, 2019/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde, kendisini komiser olarak tanıtan faili meçhul bir şahıs tarafından katılanın cep telefonunun arandığı ve operasyon yapıldığını, banka hesaplarında bulunan paraları çekerek verdiği hesap numarasına yatırmasını istediği, katılanın inanarak bankada bulunan 45.000,00 TL parasını sanığın hesabına gönderdiği, paranın aynı gün sanık tarafından çekildiği iddiasıyla dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmeyerek, açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği Mehmet isimli bir kişinin istemesi üzerine hesabını kullandırdığını, parayı çekerek bu kişiye verdiğini beyan etmiştir.
3. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak katılanın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.
4. Mahkemece, sanık savunması, katılan beyanı, banka dekontu ve dosya içindeki tüm delillere göre, sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesindeki dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanık savunması, katılan beyanı, kamera kayıtları, ödemeye ilişkin banka dekontu, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor, ile tüm dosya kapsamından, atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı yönündeki temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli ve 2018/346 Esas, 2019/313 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.