YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/25826 E.  ,  2024/842 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/852 E., 2019/433 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2013 tarihli ve 2013/197 Esas, 2013/1933 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2013 tarihli ve 2013/197 Esas, 2013/1933 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 08.06.2017 tarihli ve 2017/10894 Esas, 2017/14291 Karar sayılı kararı ile hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi kapsamında delillerin değerlendirilmesi Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılacağından görevsizlik kararı verilmesi gereği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2019 tarihli ve 2018/852 Esas, 2019/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ancak sanığa görevsiz Mahkemede verilen cezası kazanılmış hak kabul edildiğinden sanığın neticeten 2 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli karar tebliğ edilmiş ancak gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanı arayarak kendilerini polis olarak tanıtmak sureti ile katılanın sanığın hesabına 20.000,00 TL yatırmasının sağlandığı iddia ve kabul edilmiştir.
2. Sanık, kendisine borcu olan müşterisinin, hesabına para geleceğini söylediğini, 20.000,00 TL geldiğini, alacağını alarak bakiyesini müşterisine verdiğini, dolandırıcılık olduğunu bilmediğini savunmuştur.
3. Katılan, iddia yönünde beyanda bulunmuştur.
4. Uzlaştırma yoluna başvurulduğu ancak gerçekleşmediği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2019 tarihli ve 2018/852 Esas, 2019/433 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.