YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/25623 E.  ,  2024/6422 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/295 E., 2019/483 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2013 tarihli ve 2012/682 Esas, 2013/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca iki kez 3 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2013 tarihli ve 2012/682 Esas, 2013/335 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 05.07.2017 tarihli ve 2015/11767 Esas, 2017/17361 Karar sayılı kararıyla özetle, sanığın üzerine atılı suçun, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi gereği uzlaşma hükümleri kapsamına alındığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2018/295 Esas, 2019/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca iki kez 3 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İstanbul’da yaşayan sanığın, suç tarihinde suç işlemek amacıyla Denizli iline geldiği, Bayramyeri Semtinde yolda yürüyen katılan ...’in yanına yaklaşıp, belirlenemeyen bir şekilde katılanın oğlunun GATA'da çalıştığını önceden öğrenerek, katılana; “Oğlun GATA'da mı, adı ... mi? Ben oğlunuz ile aynı yerde çalıştım, ben de doktorum, benim ona 250,00 TL borcum vardı. Amerika'ya gideceğim, şu an bir toplantım var, parayı sana versem olur mu?” diyerek katılana 300,00 TL uzattığı ve 50,00 TL’sini geri vermesini istediği, katılanın aldığı parayı koymak amacıyla cüzdanını çıkardığı, sanığın 50,00 TL'yi alma bahanesiyle katılanın elinden cüzdanını aldığı ve fark ettirmeden kendisinin vermiş olduğu 300,00 TL ile cüzdanda bulunan 1.040,00 TL'yi alarak cüzdanı katılana verdiği, daha sonra katılanın yanından ayrılıp gittiği; aynı gün sanığın yine aynı bölgede karşılaştığı katılan ...'in yanına yaklaşarak, “Merhaba amca, ben oğlunun arkadaşıyım, birlikte çalışıyoruz.” dediği, katılanın; “Benim oğlum ... yurt dışında, Almanya’da” şeklinde cevap vermesi üzerine “Evet amca ben de onun yanındayım, senin oğlun ....'a 250,00 TL borcum var, sana vereyim.” diyerek 300,00 TL para uzattığı ve “Bozuk yok, sen bana 50,00 TL geri ver." dediği, bunun üzerine katılanın cüzdanını çıkardığı ve sanığa; “Ben de bozuk para yok.” dediği, sanığın elini katılanın cüzdanına uzatarak “Bu paralar buradan düşer, diğer tarafa koy.” diyerek katılana fark ettirmeden cüzdanında bulunan 310,00 TL' yi aldığı ve katılana “Sende bozuk para yok, ben sonra oğluna parayı veririm.” diyerek yanından ayrılıp gittiği anlaşılmıştır.
2. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Katılanların beyanları istikrarlıdır.
4. Güvenlik kameralarından görüntü baskısı yapıldığı ve katılanların sanığı teşhis ettiklerine dair Teşhis Tutanakları dava dosyasında bulunmaktadır.
5. Mahkemece taraflar arasında 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereği uzlaştırma yoluna gidildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı, dava dosyasında bulunan Uzlaştırma Raporu'ndan anlaşılmıştır.
6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2018/295 Esas, 2019/483 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.