YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/25297 E.  ,  2023/6074 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/8 E., 2019/320 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/243 Esas, 2015/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve 53 üncü uyarınca, iki kez 3 yıl hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 19.12.2017 tarihli ve 2017/36336 Esas, 2017/28107 Karar sayılı kararı ile "...Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu..." gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
3.İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2018/8 Esas, 2019/320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve 53 üncü uyarınca, iki kez 3 yıl hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; atılı suçun oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın kimlik bilgileri tespit edilemeyen diğer bir şüpheli ile katılanları galerici olduklarına inandırarak, bu kapsamda katılan ...'ın 67 NE 465 plaka sayılı aracının alımı konusunda bir kısım peşin para, kalanın devirden sonra ve araca ait banka kredi borcunun kapatılması şeklinde anlaşılması, satış için sanığa vekalet verilmesi, devir işlemine rağmen parayı ödemeden iş yerini boşaltarak kaçmaları, yine katılan ...'a ait 34 TB 0992 aracının alınması konusunda anlaşılıp 550 TL bedelli senet verilmesi, devir sonrasında senet bedelinin ödeneceğinin belirtilmesine ve devrin gerçekleştirilmesine rağmen iş yerini kapatıp kaçmaları biçimindeki eylemleri nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Sanığın soruşturma aşamasında, önce iki günlüğüne işçi olarak girdiği, daha sonraki beyanında ise 15 günlüğüne işçi olarak girdiği galericide adına satışlar yapıldığını, patronlarının söylediklerini yaptığını, hatta katılan ...'a parasını almadan devir yapmaması gerektiğini söylediğini, dolandırıcılık kastının bulunmadığını beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği anlaşılmıştır.
3. Katılanların oluşu doğruladığı, katılan ...'ın sanığın savunmasını yalanladığı, aksine kimlik bilgileri tespit edilemeyen diğer şüphelinin kendisinin dayısı olduğunu söyleyerek güven telkin ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.
4. Mahkeme tarafından sanığın savunmaları, katılanların beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği kabul ederek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Sanığın çelişkili beyanları, katılan ...'a paranı almadan devri yapma dediği iddiasının katılan tarafından doğrulanmaması, farklı yer mahkemelerinde benzer eylemlerinin bulunması karşısında sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2018/8 Esas, 2019/320 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.