YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/25171 E.  ,  2024/5467 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/474 E., 2019/289 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2012 tarihli ve 2012/20012 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Adana Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2. Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2013 tarihli ve 2012/1071 Esas, 2013/913 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca teşdiden 7.000,00 TL ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2013 tarihli ve 2012/1071 Esas, 2013/913 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 07.06.2017 tarihli ve 2017/6864 Esas, 2017/13953 Karar sayılı kararı ile; "Müştekiyi suç tarihinde cep telefonu ile arayarak Devlet Denetleme Kurumundan aradığını ... Spor Klüp Başkanından telefonunu aldığını belirten sanığın, cenazelerinin bulunduğunu ve Kayseri iline götürmek için 500 TL lazım olduğunu ve bu parayıda ... Otelinin resepsiyonuna bırakıldığında, ... isimli şahsın alacağını belirttiği, bilahare tekrar arayarak belirtilen şahsın otel önünde kendisini beklediğini söylemesi üzerine, aracı ile otel önüne geldiğinde, sanığın kendisini tanıtması üzerine, 500 TL'yi müştekiden aldığı iddia olunan olayda; sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası, Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2017 tarihli ve 2017/460 Esas, 2017/437 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi kapsamında kalma ve bu suça ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin Ağır Ceza Mahkemesine bırakıldığından görevsizlik kararı verilmiştir.
5. Görevsizlik kararı üzerine, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2017/474 Esas, 2019/289 Karar sayılı incelemeye konu kararı ile suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası nazara alınarak sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca teşdiden 7.000,00 TL ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.07.2020 tarihli ve 15-2019/91900 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçsuz olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, ceza ehliyetinin olmadığına, ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz isteği; süre tutum dilekçesi verilmesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanı suç tarihinde cep telefonu ile arayarak Devlet Denetleme Kurumundan aradığını ... Spor Klüp Başkanından telefonunu aldığını belirten sanığın, cenazelerinin bulunduğunu ve Kayseri iline götürmek için 500,00 TL lazım olduğunu ve bu parayı da ... Otelinin resepsiyonuna bırakıldığında, ... isimli şahsın alacağını belirttiği, bilahare tekrar arayarak belirtilen şahsın otel önünde kendisini beklediğini söylemesi üzerine, aracı ile otel önüne geldiğinde, sanığın kendisini tanıtması üzerine 500,00 TL'yi katılandan aldığı iddia ve kabul olunmuştur.
2. Sanık savunmasında suçsuz olduğunu, cezai ehliyetinin olmadığını, katılanı aramadığını, kimlik bilgilerini başkalarının kullanmış olabileceğini yönünde savunmada bulunmuştur.
3. Katılanın aşamalardaki anlatımları istikrarlıdır.
4. Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 19.09.2013 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda "sanığın suç tarihinde ve halen davranışlarını yönlendirme yeteneğini, kısmen ve ileri derecede etkileyecek akıl hastalığının olmadığı, cezai ehliyetinin tam olduğu, TCK'nın, 32/1 ve 32/2 maddelerinden yararlanamayacağı" belirtilmiştir.
5. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesinin 19.07.2013 tarihli ve 6858 sayılı İnceleme Raporunda; inceleme konusu şahsa ait fotoğraf ile mukayese konusu sanığa ait fotoğrafların mukayeselerinde medyalardaki karşılaştırılan görüntü örneklerinin aynı şahsa ait olduğu belirtilmiştir.
6. Bozma sonrası sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde 31.0.2017 tarihli rapor düzenlendiği görülmüştür.
7. Mahkemece, tüm dosya kapsamından sanığın kamu görevlisi olduğunu söylemek suretiyle hileli hareketlerle katılandan haksız menfaat temin etmek şeklindeki eyleminin, suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında kaldığı belirlenerek, suç tarihinde (L) bendinin yürürlükte olmaması nedeniyle Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası nazara alınarak sanığın lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına ilişkin hukuki süreç başlığı altında yazılı temyiz incelemesine mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

8. Sanığın savunmaları, katılanın anlatımları, olay tutanağı içeriği, CD izleme tutanağı, fotoğraf teşhis tutanağı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesinin 19.07.2013 tarihli ve 6858 sayılı İnceleme Raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, uzlaştırma raporu ve diğer deliller dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası gereğince “şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu” tarihten "uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği" tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1. Dosya kapsamına göre elde edilen deliller doğrultusunda, Mahkemenin sanığın iddianame konusu eylemi gerçekleştirdiği hususundaki sübuta yönelik kabul gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;
3. 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, 24.12.2013 tarihli hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2017/474 Esas, 2019/289 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Bozma öncesi yargılama giderleri ile bozma kararı sonrası yapılan uzlaştırmacı giderinin sanıktan tahsiline," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.