YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/24949 E.  ,  2024/6959 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/545 E., 2019/466 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2013 tarihli ve 2012/994 Esas 2013/573 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 maddesinin 2 fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Anılan kararın Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 12.07.2018 tarihli 2015/10450 Esas, 2018/5326 Karar sayılı kararıyla bozulmasına karar verilmiştir.
3. Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2018/545 Esas 2019/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 maddesinin ikinci fıkrası ,62, 52 nci maddeleri uyarınca 3 ay 20 gün hapis ve 320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi; suçu işlemediğinden bahisle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Aracı arızalanan sanığın, aracını tamircilik yapan mağdur ...’un işyerine götürdüğü, aracın tamiri bittikten sonra 500 TL tutan tamir ücreti karşılığında katılan ...’ne ait sürücü belgesini mağdura göstererek aynı isimle 500 TL’lik bono düzenleyerek verdiğinin iddia edildiği somut olayda sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.
2. Sanık; suçu inkar ederek patronunun verdiği bonoyu mağdura verdiğini, dolandırıcılık kastının bulunmadığını belirtmiş ancak mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın savunmasına itibar edilmeyerek dolandırıcılık suçundan mâhkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın, mağdur ... adına düzenlenmiş sürücü belgesini gösterip akabinde mağdur ...'nin kimlik bilgileri ile düzenlenmiş bonoyu tamir bedeli karşılığında mağdur ... 'a verdiği olayda; Emniyet Genel Müdürlüğünün maddi varlığı olan sürücü belgesini kullanması karşısında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendine tanımlanan "Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kuruması nedeniyle hüküm de hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.