YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/24808 E.  ,  2024/4755 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/49 E., 2019/106 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mesudiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2013 tarihli ve 2012/60 Esas ve 2013/84 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 15.02.2018 tarihli ve 2015/3648 Esas, 2018/891 Karar sayılı ilâmıyla;
"Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu"
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Mesudiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2018/49 Esas ve 2019/106 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiş ancak 1412 sayılı Kanun'un 326 maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 11 ay 20 gün hapis ve 100 Tl adli para cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi; borcunu mal karşılığı ödediğini, mahkemenin savunmalarına itibar etmediği, suçu işlemediğinden kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'nin katılanın yanına gelerek mandıracılık yaptıklarını, katılanın komşusu ... vasıtasıyla geldiklerini belirterek katılanın mallarını almak istediklerini belirttikleri, sanık ...'nin kendisini Erhan Sönmez olarak tanıttığı, bu şekilde katılanın güvenini kazandıktan sonra 6 adet erkek dana karşılığında 18.500 TL'ye anlaştığı, malların kamyonete yüklenmesi esnasında sanık ...'ın yine katılanın tanıdığı kişileri kendisine referans olarak göstermesi sebebiyle katılanın mal bedelini almadan sanıklara hayvanları verdiği, bu suretle sanığın katılanın iradesini sakatlayarak menfaat temin ettiği kabulü ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mesudiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2018/49 Esas ve 2019/106 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.