YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/22980 E.  ,  2023/6126 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2015 Tarihli ve 2015/14 Esas, 2015/91 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında
1. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,
2. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve aynı fıkranın son cümlesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 45.220,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın savunması ve tanıkların beyanları dikkate alınmadan delillerin takdirinde hataya düşülerek hüküm kurulduğuna, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, mahkûmiyete yeterli delil olmadığına, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına, fazla cezaya hükmedildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, almak istediği mal karşılığında tamamen sahte olarak üretilen suça konu 30.08.2013 tarihli ve 36.200,00 TL tutarındaki çeki katılana verdiği, katılanın yapmış olduğu araştırma sonucu çekin sahteliğini anlaması üzerine sanığa malı teslim etmediği iddia ve kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, günlüğü 20,00 TL'den 2262 gün karşılığı adli para cezası miktarının 45.240,00 TL olarak belirlenmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 45.220,00 TL olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamış; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipleri ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir
3. Sanık kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ve aşağıda gösterilen bozma nedeni dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Suça konu çekin dosyada delil olarak saklanması yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2015 tarihli ve 2015/14 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "TCK'nun 54.maddesi gereğince MÜSADERESİNE" ibaresinin çıkartılıp yerine "dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.