YARGITAY 11. CEZA DAIRESI

11. Ceza Dairesi         2021/22862 E.  ,  2024/2581 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/19 E., 2019/76 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2013/187 Esas, 2015/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2013/187 Esas, 2015/262 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.06.2017 tarihli ve 2017/16493 Esas, 2017/15847 Karar sayılı kararı ile atılı eylemin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendi kapsamında nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2018/19 Esas, 2019/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyizinde özetle; kaynı olan diğer sanığın kendisinden hesap numarası isteyince güvenerek verdiği, parayı banka içinde diğer temyiz dışı sanığa verdiği, bankanın kamera kayıtlarının bulunamaması nedeni ile ceza almasının adil olmadığı, katılanı telefonla aramadığı, telefon kayıtlarının çıkarılması, eksik inceleme ile karar verildiği, şüpheden/ masumiyet karinesinden sanık yararlanacakken katılanın yararlandırıldığı, olayla ilgisi bulunmadığı gerekçeleri ile ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İddianamede özetle; sanıklar Halil ile Mehmet'in, katılanı telefon ile arayıp kendisini Başsavcı olarak tanıtarak bankaya para yatırmasını sağlamak sureti ile iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işlediklerinden bahisle cezalandırılmaları istenmiştir.
2. Sanıklar özetle, suçlamaları reddetmiştir.
3. Katılan özetle, iddianame yönünde beyanda bulunmuştur.
4. Dosya kapsamından uzlaştırma yoluna başvurulduğu ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.
5. Mahkemece bozma öncesi ilk kararda sanıklardan temyiz dışı Mehmet hakkında beraat kararı verildiği, bu kararın kesinleştiği, hakkında bozma öncesi mahkumiyet kararı verilen sanıklardan Halil'in temyizi üzerine verilen bozma kararı sonrasında sanık ...'in yukarıdaki şekilde mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2018/19 Esas, 2019/76 Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.