YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/22808 E.  ,  2024/5397 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/295 E., 2019/184 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 2 yıl hapis ve 20.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Sanığın temyizi üzerine, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12.06.2017 tarihli ve 2017/13085 Esas, 2017/14488 Karar sayılı kararı ile anılan hükmün; uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 1 yıl hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, uzlaştırma için kendisine tebligat yapılmaması ve dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, olay tarihinden yaklaşık 1 hafta önce vapurda seyahat ederken yanındaki şahsa gıda mühendisliği bölümünden mezun olduğunu, iş aradığını söyleyen şikayetçiyi dinleyip, vapurdan indiği esnada şikayetçiye "Siz gıda mühendisiymişsiniz, iş arıyormuşsunuz, ben İDO'da kaptanım, size iş bulabilirim" dediği, üzerinde kaptan üniforması bulunmasından dolayı şikayetçinin sanığa inandığı, daha sonra şikayetçiden iş başvurusu için gerekli olduğunu söyleyip, nüfus cüzdanı fotokopisi ve bir takım belgeler isteyerek, hileli hareketlerle aldattığı şikayetçiden sağlık raporu, gemi adamı ve liman cüzdanı bedeli olarak muhtelif tarihlerde toplam 1.500,00 Türk lirası aldığı kabul edilip, şikayetçi ile ikinci zümre mirasçılarının ölmüş olması, birinci zümre mirasçısının bulunmaması ve sanığın uzlaşma teklifine yasal süre içerisinde cevap vermemesi nedeniyle uzlaştırma sağlanamaması, şikayetçinin beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Tebliğname Yönünden
1. Hakkında katılma kararı verilen ''...'un'' gerekçeli karar başlığında “müşteki" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
2. Katılan ile ikinci zümre mirasçılarının ölmüş olması, birinci zümre mirasçısının bulunmaması ve uzlaştırma bürosunca yapılan tebligatı 02.02.2019 tarihinde bizzat tebellüğ eden sanığın uzlaşma teklifine yasal süre içerisinde cevap vermemesi nedeniyle bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. İlk uzlaştırma işleminin gerçekleştirildiği tarih ile uzlaştırmanın başarısız kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
2. Dava zamanaşımı sürelerinin inceleme tarihi itibariyle dolmamış olması ve uzlaştırma bürosunca yapılan tebligatın 02.02.2019 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edilmiş olması nedeniyle bu yönüyle hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
3. Aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik tarihlerde hileli hareketlerle şikayetçiden birden fazla kez menfaat elde ederek zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suç hükümlerinin tatbik edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
4. Sanık hakkında kurulan hükümde, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
5. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâma konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
6. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli ve 2017/295 Esas, 2019/184 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri de ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.