YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/22806 E.  ,  2024/1744 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/1969 E., 2019/279 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli ve 2012/457 Esas, 2014/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, her iki mağdur bakımından ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 kere 2 yıl 2 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli ve 2012/457 Esas, 2014/186 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 15.06.2017 tarihli ve 2017/11804 Esas, 2017/15433 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2019 tarihli ve 2017/1969 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, her iki mağdur bakımından ayrı ayrı, 5237 sayılı Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 kere 2 yıl 2 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyizinde özetle; mağdur Gökhanla kesinlikle oyun oynamadığı, mağdur ... ile iki oyun oynadığı, kendisine iki mağdur bakımından da ceza verildiği, dolandırmadığı, çünkü Turgay’ın kendisinin oyun oynamak istediği, kumar oynattığını kabul ettiği ama kesinlikle dolandırmadığı, dolandırıcılıktan değil, kumar oynatmaktan yargılanması gerektiğini savunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, bul karoyu al parayı adlı oyunu oynatıp mağdurlar ...'dan 100,00 TL ve Turgay'dan 50,00 TL alarak mağdurları dolandırdığı iddia ve kabul edilmiştir.
2. Sanık özetle; bul karoyu al parayı isimli oyunu mağdurların da oynadığı ve 150,00 TL'lerini aldığını savunmuştur.
3. Mağdur ... Mahkeme'de özetle; "Ben olayda 50,00 TL ile oyun oynamadım, 50,00 TL yi arkadaşım Gökhan'a verdim o oynadı, benim hesabıma oyun oynamadı, benden aldığı 50,00 TL borç para ile kendi hesabına oyun oynadı, şikâyetim yoktur, davaya katılmak istemiyorum, herhangi bir zararım yoktur, 50,00 TL lik zararımdan vazgeçiyorum" şeklinde, mağdur ...'ın Mahkeme'de tekrar ettiğini belirttiği kolluk ifadesinde özetle; "kendisinin 100,00 TL ve arkadaşının 50,00 TL oynayıp kaybettiği" şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın, "bul karoyu al parayı" adlı oyunu oynatıp mağdurlar ...'dan 100 TL ve Turgay'dan 50 TL alarak mağdurları dolandırdığı iddia ve kabul edilen olayda, mağdur ...'ın yukarda özetle açıklanan şekilde beyanda bulunması karşısında; sanık savunması, beyanların aşamalardaki ve birbirleriyle olan çelişkileri giderilerek ve hangi beyana neden üstünlük tanındığı tartışılarak, sanığın eyleminin sadece mağdur ...'a yönelik mi gerçekleştirildiği, iki mağdura yönelik ayrı ayrı mı gerçekleştirildiği ya da bir eylemle birden fazla kişiye yönelik mi gerçekleştirildiği araştırılıp tartışılmak sureti ile neticesine göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekliliği gözetilmemesi,
2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesi zorunluluğu,
Nedenleri ile sanık hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2019 tarihli ve 2017/1969 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.