YARGITAY 11. CEZA DAIRESI

11. Ceza Dairesi         2021/22754 E.  ,  2024/4178 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/770 E., 2019/290 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 22.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarihli kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15.Ceza Dairesi tarafından uzlaştırma işlemleri gereği bozma kararı verilmiştir.
3. İstanbul Anadolu 22.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2017 tarihli kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay (Kapatılan) 15.Ceza Dairesi tarafından uzlaştırma işlemlerinin usule uygun şekilde yeniden yapılması gereği bozma kararı verilmiştir.
5. İstanbul Anadolu 22.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2019 tarihli ve 2018/770 Esas 2019/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz talebi, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. 20.04.2012 tarihinde saat 12.30 sıralarında pazar dönüşü... Belediyesi karşısında ... plakalı taksiye binen katılan ... ...Sokak içerisindeki evinin önünde taksiden ineceği sırada cebinden 9 TL tutan taksi ücretini ödemek için 2 tane kağıt 5 TL çıkartıp taksiyi kullanan sanık ...' e vermiş sanık 5 TL'lerden birinin ucunun yırtık olduğunu söyleyerek katılana iade etmiş onun üzerine katılan cebinden 10 TL çıkartmış onu vermiş sanık o paranın da ucunun yırtık olduğunu söyleyince bu kez katılan cebindeki son kağıt para olan 50 TL'yi sanığa vermiş katılanın kafasının karıştığına emin olan sanık 50 TL için ilk verdiği yırtık 5 TL olduğunu söylemiş ancak bunu kabul ediyorum diyerek uzaklaştığı anlaşılmıştır.
2. Sanık parayı paspasın üstünde bulduğunu beyan etmiştir.
3. Katılan sanığı teşhis etmiştir.
4. Atılı suçun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkemece dosyanın uzaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmibirinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İstanbul Anadolu 22.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2019 tarihli ve 2018/770 Esas 2019/290 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 22.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2019 tarihli ve 2018/770 Esas 2019/290 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.