YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/22633 E.  ,  2024/8367 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/91 E. 2019/490 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı
Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 04.11.2014 tarihli ve 2012/683 Esas 2014/454 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 27.02.2019 tarihli ve 2019/1299 Esas, 2019/1353 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 30.05.2019 tarihli ve 2019/91 Esas 2019/490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ile sanığın suç tarihi itibariyle yaklaşık olarak 1,5 yıldır ticarî ilişki içerisinde bulunduğu, sanığın katılandan muhtelif miktarda pul biber, toz biber, salça, sumak, karabiber ısmarladığı, söz konusu baharatların katılan tarafından temin edilerek sanığa ait 20V3081 plaka sayılı kamyonete yüklenmesi akabinde sanığın katılanı bir bahaneyle atlatıp ara sokaktan kaçması ve telefonlarını kapatması şeklindeki eylemi ile; baharatların bedelini ödemeden zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullandığı iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Mahkeme tarafından oluşun iddiaya uygun olduğu;fakat sanığın baştan itibaren katılanı dolandırmaya karar verdiği, malları parasını ödeyerek satın alacakmış gibi getirterek kendi aracına yükledikten sonra ödeme yapmak üzere buluşmayı önerdiği yere gitmeden mallar ile birlikte oradan uzaklaşması şeklindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabülü ile bozma sonrası yargılama neticesi sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
3. Sanık aşamalarda oluşu ikrar etmiş; suç kastı olmadığından bahisle atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE
1.Sanığın üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunun, suç tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 30.05.2019 tarihli ve 2019/91 Esas 2019/490 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.