YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/22187 E.  ,  2024/699 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/213 E., 2019/113 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 11.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2013/293 Esas, 2014/67 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul 11.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2013/293 Esas, 2014/67 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.12.2017 tarihli ve 2017/26522 Esas, 2017/28236 Karar sayılı kararı ile "sanığın katılanı telefonundan arayarak kendisini polis olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; eylemin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilllerin takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı vermesi gerektiği zorunluluğu," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2018/213 Esas, 2019/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç tarihi itibariyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ancak sanık hakkında önce verilen cezanın sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, hükmü temyiz etmek istediğini beyan ederek temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın olay tarihinde ev telefonundan arayan ve kendisini emniyet amiri olarak tanıtan bir şahsın, soruşturma geçirdiğini ve hesaplarının kullanılarak terör örgütlerine para transferi yapıldığı söylediğini, cep telefonunu arayacağını konuşmaya ordan devam edeceklerini, cep telefonundan aynı şahısla konuşmaya devam ettiklerini, hesabındaki parayı ... adına yatırmasını, bu kişinin terörist olduğunu ve operasyonla yakalanacağını söylediği, katılanın tereddüt yaşamasına rağmen kendisi ve ailesi ile ilgili çok geniş bilgiler verdiklerinden korkuya kapılması üzerine telefonu hiç kapatmadan Türkiye Ekonomi Bankasında para çekerek İNG banka gittiği, güvenlik açısından parayı ... adına yatırdığını, bunu telefondaki şahsın söylediğini, korkudan dolandırıldığını anladığı halde kendisine ve ailesine zarar gelmemesi içine parayı yatırdığını beyan ederek şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada; bankadan parayı çeken şahıs olan sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.
2. Sanık savunmasında,...'da parçacı olan ...'ın yanında işçi olarak çalıştığını, Serkan'ın il dışında misafirinin geleceğini, kendisinin adına ... Şubesine para göndermek istediğini söylediğini, patronu olduğu için bir şey demediğini, iki üç kere bunu yaptırdığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.
3. Bozma üzerine sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosya uzlaştırma bürosuna tevdi edilmiş ancak uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde rapor düzenlenmiştir.
4. Mahkemece, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2018/213 Esas, 2019/113 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.