YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/22075 E.  ,  2024/4525 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/424 E., 2019/151 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/544 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 1 yıl 3 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 05.07.2017 tarihli ve 2017/16867 Esas, 2017/17250 Karar sayılı kararı ile "..Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Görevsizlik kararı üzerine İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2019 tarihli ve 2018/424 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 1 yıl 3 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, müvekkilinin dolandırıcılık eylemine katılmadığına, fiilin suç oluşturmadığına, hataya düştüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava dışı Urfalı Hakan ve Urfalı Hasan adındaki kişilerin katılanı arayarak kendilerini emniyet amiri olarak tanıtıp hileli hareketler ile sanık ...'ın hesabına para göndermesini sağlamaları, sanığın parayı çekip diğer sanıklara vermesi, kendisine de komisyon olarak 700,00 TL para verilmesi biçimindeki eylem nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Sanığın, cezaevinde bulunan eşinin yönlendirmesi ile tanıştığı dava dışı diğer şüphelilerin, hesaplarına para geleceğini ancak cezaevinden yeni çıkmış olmaları nedeniyle problem çıktığını söyleyerek hesabını kullanmak istediklerinde kabul ettiğini, yatan parayı çekip bu kişilere verdiğini, kendisine 700,00 TL verdiklerini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanın oluşu doğruladığı, banka yazısına göre parayı çeken kişinin sanık olduğunun bildirildiği, uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.
3. Mahkeme tarafından sanığın tevilli savunması, katılanın beyanı, banka cevabi yazıları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2019 tarihli ve 2018/424 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.