YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/21554 E.  ,  2023/6073 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/112 E., 2015/270 K.
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 Tarihli ve 2015/112 Esas, 2015/270 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında
1. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 39.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyizi; sanığın atılı suçu işlemediğine, ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle çeki aldığı kişinin kimlik bilgilerine ulaşamadığına, cezaevinden çıktıktan sonra bu kişinin bilgilerini bulduğuna, bu nedenle hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanlar ... ve ...'in baba oğul oldukları ve hayvan besiciliği yaptıkları, katılanlarla irtibata geçen sanığın pazarlık sonucunda 28.500 TL karşılığında hayvan aldığı, 2.150 TL nakit ödeme ve suça konu çeki katılanlara verdiği, ancak çekin bankaya ibrazında çalıntı kaydının bulunduğunun anlaşıldığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Çek sahibi ...'nın, çalıntı çekle ilgili olarak müracaatının olduğu ve soruşturma kapsamında bankalara çalıntı çeklerle ilgili olarak müzekkere yazıldığı anlaşılmaktadır.
3. Sanık savunmalarında, katılanlardan hayvan aldığını kabul etmiş ancak çeki ... isimli soyadını bilmediği arkadaşından yaptığı alışveriş karşılığında aldığını, sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.
4. Dosya arasında bulunan Kriminal raporlara göre, keşideci imzasının ve çek arkasındaki ciranta imzalarının adı geçen kişiler elinden çıkmadığı, bu imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığına dair de kaligrafik bulgular tespit edilemediği belirtilmiştir.
5.Çekte ciroları olan kişiler tanık olarak verdikleri ifadelerinde, katılanlar ve sanığı tanımadıklarını, çekle bir ilgilerinin olmadığını beyan etmişlerdir.
6.Mahkemece suçtan kurtulmaya yönelik sanık savunmaları, katılanlar beyanları, raporlar ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın üzerine atılı suçların sübut bulduğu kabul edilerek hakkında temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın savunmalarında, suça konu çeki ... isimli soyadını bilmediği arkadaşından aldığını beyan etmesi, ancak ceza infaz kurumunda olması nedeniyle bu kişinin adres ve kimlik bilgilerine ulaşamadığını söylemesi, sanık müdafilerinin temyiz dilekçesinde, sanığın ceza infaz kurumundan çıktıktan sonra çeki aldığı kişinin ismi ve adres bilgilerine ulaştığını söyleyerek bu kişinin bilgilerini temyiz dilekçelerine eklemiş olmaları nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, söz konusu kişinin 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesinde düzenlenen çekinme hakları hatırlatılarak tanık olarak beyanına başvurulması, çek üzerindeki yazı, rakam ve imzaların tanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekliliği,
2. Kabule göre de; tekerrüre esas alınan Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/874 Esas ve 2010/337 Karar sayılı ilamının elektrik hırsızlığı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendine göre hükmolunan hapis cezasına ilişkin olduğu ve 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82 nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 163/3 üncü maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan Kanun'un geçici ikinci maddesinin 2 nci fıkrasında; elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyeti bulunan kişinin anılan Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının hükme bağlanmış olması karşısında, adli sicil kaydındaki ilamla ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonuca göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 nci maddesi bakımından değerlendirme yapılması ve tekerrüre esas alınıp alınmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.
3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 Tarihli ve 2015/112 Esas, 2015/270 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.