YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/20131 E.  ,  2024/5954 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/158 E., 2015/378 K.
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.10.2019 tarihli ve 2015/231611 sayılı Tebliğname ile Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli ve 2012/511 Esas, 2014/496 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin 27.10.2014 tarihli temyiz talebi hakkında da görüş belirtilmiş ise de bahse konu temyiz başvurusunun Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2019/7683 Esas, 2022/2154 Karar sayılı ilâmı ile incelenerek karara bağlandığı anlaşılmakla, mezkûr hüküm inceleme dışında bırakılmıştır.

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli ve 2012/511 Esas, 2014/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli ve 2012/511 Esas, 2014/496 Karar sayılı karanın, katılan vekilinin itirazı üzerine Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2015 tarihli ve 2015/64 D. İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
3. Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2015/158 Esas, 2015/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, Mahkemece yeterli araştırmanın yapılmadığına, katılanın yanında 19 yıl boyunca çalıştığına, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, 19 yıl boyunca katılanın perakende kömür satışı işinde şoför olarak çalıştığı, bu süreç içinde farklı zamanlarda, tanıklar ...’ya 130,00 TL ve ...’a 1.160,00 TL karşılığında satışını yaptığı kömürlerin bedelini katılana vermediği, tanıkların adına senet tanzim ederek katılana verdiği, katılanın, tahsil için senetleri İş Bankasına verdiği, tanıkların senetleri kendilerinin imzalamadıkları yönündeki itirazları nedeniyle katılanın senet bedellerini tahsil edemediği, bu şekilde sanığın, zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin kabulüyle hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.
2. Sanık her aşamadaki istikrarlı savunmaları ile kömür satış ve alacak tahsilat işini ... ile birlikte yapmakta olduklarını, kendisinin tahsil ettiği nakit paraları katılana verdiğini, tanıklar ... ve ...'tan ise nakit tahsil etmediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiş, sanığın, birlikte tahsilat yaptığı hususu, Mahkemece beyanı tespit olunan tanık ... tarafından doğrulanmıştır.
3. Beyanı hükme esas alınan tanık ...'nun her aşamada, 2006-2008 yıllarında 130,00 TL lik veresiye kömür aldığını fakat senet imzalamadığını beyan ettiği ancak sanığa nakit ödeme yapıp yapmadığı konusunda bir açıklama getirmediği belirlenmiştir.
4. Tüm dosya kapsamına göre satışların tümünün faturasız yapıldığı ve tahsilatlar karşılığında makbuz düzenlenmediği anlaşılmaktadır.
5. Soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla beyanları tespit olunan tanıklar ..., ... ve ...'nın aldıkları kömürlerin parasını sanıktan başka kişilere de ödediklerini beyan ettikleri, bu kişilerin, Necati Köyünde ikamet eden ... adlı bir şahıs, yine ... Köyünde mazotçu ... ve katılanın avukatının sekreteri Bedriye isimli kişiler olduklarını ve bu kişilere de makbuzsuz ödemeler yaptıklarını ifade ettikleri saptanmıştır.
6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, hükümden sonra 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereği uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, dava dosyasının uzlaştırma bürosuna tevdii ile taraflar arasında usulüne uygun uzlaştırma girişiminde bulunulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2015/158 Esas, 2015/378 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.