YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/1970 E.  ,  2024/1988 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/3 E., 2016/111 K.
SUÇLAR : Kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilliği, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararı ile
1. Sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin ikinci fıkrasi fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasi fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ...'nın temyiz isteği özetle; yüklenen suçu işlemediğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, olayı ortaya çıkaranın sanık olduğuna, suça iştirak ettiğine dair delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ...'in sahte olarak düzenlediği lise diploması ile sürücü belgesi almak üzere sanık ...'nın müdürü olduğu sürücü kursuna müracaat ettiği, 08.12.2013 tarihinde yapılan motorlu taşıtlar sürücü kursu adayları sınavına yerine başkasını soktuğu, kurs müdürü olan sanığın da ibraz edilen sahte belgeleri onaylayarak sanığa B sınıfı özel motorlu taşıt sürücü sertifikası düzenlendiğinden bahisle sanık ...'in zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik, sanık ...'nın kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında; sanık ... hakkında Adıyaman Valiliği İl İdare Kurulunun 29.12.2014 tarihli kararı ile soruşturma izni verildiği, 08.12.2013 tarihinde yapılan motorlu taşıtlar sürücü kursu adayları sınavı yoklama fişinde adına atılan imzanın sanık ...'ie ait olmadığının Emniyet Kriminal uzmanlık raporuyla belirlendiği, sanıklara yüklenen suçların sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanık ...'in savunmasında geçen sürücü kursu sahibi Zeynal Bener'ın 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenmesi ve savunmada geçen hususlara ilişkin ayrıntılı beyanının tespit edilmesi, gerektiğinde sanıklar ile tanığın yüzleştirilmesi, sanık ... tarafından sunulan makbuzlardaki ödenen kurs ücretine ilişkin diğer sanığın beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanık ...'nın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,
2. Kabule göre de;
a. Sanık ...'nın kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan cezalandırılmasına karar verildiği halde sanık ...'in eyleminin de kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçuna iştirak olacağının gözetilmemesi,
b. Sanık ... hakkında da 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarıca zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'nın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, kısmen Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.