YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/16947 E.  ,  2023/5166 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2014 tarihli ve 2013/373 Esas , 2014/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2.Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2014 tarihli ve 2013/373 Esas, 2014/100 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 31.05.2017 tarihli ve 2016/3038 Esas , 2017/12646 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin , 06.12.2018 tarihli ve 2017/2212 Esas ,2018/1965 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;benzer eylemler nedeniyle beraat kararı aldığından hükümde beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Katılanın, suç tarihi itibari ile ... adlı alış veriş merkezinde kasa sorumlusu olarak görev yaptığı, sanığın aldığı ürünleri Euro ile ödemek istediğini söylemesi üzerine kabul ettiği 500 Euro'yu alarak 287,00 TL'lik alış veriş borcunu düştükten sonra geriye kalan 976,00 TL parayı katılana iade ettiği, daha sonra paranın Danimarka Kronu olduğunun anlaşılması üzerine şikayetçi olunduğu, olayla ilgili yapılan soruşturmada, sanığın aynı yöntemle dolandırıcılık yaparken yakalandığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmasında; suçlamaları kabul etmeyerek, dolandırıcılık kastının bulunmadığını beyan
etmiştir.

3. Sanık tarafından, katılanların zararlarının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.
4. 14.05.2018 tarihli uzlaştırma raporu ile katılanın edimli olarak uzlaşmak istemesi; ancak sanığın kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.
5. Mahkeme tarafından, suç tarihinde alışveriş merkezine giden sanığın 287,00 TL bedelindeki ürünü aldıktan sonra yoğunluğun olduğu kasaya yönelerek kasiyere Euro ile ödeme yapmak istediğini söylediği ve değeri düşük 500 Danimarka kronunu verdiği mağaza ve kasa yoğunluğu nedeniyle verilen paranın Euro zannedilip 976,00 TL para üstü verilmesi sonrası sanığın olay yerinden uzaklaştığı sonrasında bir başka mağazada aynı yöntemi uyguladığı sırada yakalandığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Dosya kapsamına göre elde edilen deliller doğrultusunda; 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş,
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin uygulanması sırasında tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü olmasına rağmen, hangisinin tekerrüre esasa teşkil ettiği belirtilmemiş ise de; ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/134 Esas, 2013/320 Karar sayılı kararında açıkladığı üzere, hükümlülüklerinden en ağır olanının esas alınması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2017/2212 Esas, 2018/1965 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.