YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/16381 E.  ,  2024/5854 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/248 E., 2019/93 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin ,14.02.2019 tarihli ve 2017/248 Esas, 2019/93 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ...'ın temyiz isteği; mahkemece verilen kararı temyiz ettiğine ilişkindir.
2.Sanık ...'ın temyiz isteği; mahkemece verilen kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanıkların suç tarihinde müştekilere ait iş yerlerine giderek kendilerini BEDAŞ görevlisi olarak tanıtıp, işyerinin elektrik borcu olduğunu, bu nedenle sayacı sökeceklerini, ancak kendilerine bir miktar para verilmesi halinde sayacı hemen sökmeyip, müştekilere borcunu ödemesi için gün süre verebileceklerini söyledikleri, müştekilerinde sanıklara inanarak para verdikleri, müşteki ...'un dolandırıldığını anlaması üzerine, sanıklarla komşu dükkanında elektrik sıkıntısı olduğunu söyleyerek temasa geçip, sanıkları görevli polis memurlarına suçüstü yakalattığı, bu şekilde sanıkların her iki müştekiye karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçlarını işledikleri, sanıkların aldıkları parayı iade ettikleri, diğer müştekinin parasını iade etmedikleri iddia ve kabul edilmiştir
2. Sanıklar savunmalarında, suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Uzlaştırmacının 09.10.2017 tarihli raporunda uzlaşmanın teklif aşamasında sonlandırılarak uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor düzenlendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Mahkemece dosyanın uzaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmibirinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin ,14.02.2019 tarihli ve 2017/248 Esas, 2019/93 Karar sayılı kararında sanıklarca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.