YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/16240 E.  ,  2024/5529 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/222 E. 2019/13 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kars Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2013 tarihli ve 2013/172 Esas, 2013/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 02.07.2018 tarihli ve 2015/7036 Esas, 2018/4880 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek; 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki nitelikli dolandırıcılık suçunun gerçekleşebilmesi için sanığın, mağdurun "içinde bulunduğu tehlikeli veya zor şartlardan" yararlanmak suretiyle haksız bir yarar elde etmesinin gerekeceği, somut olay da ise; katılan ...’ün oğlu, katılan ...’ün kardeşi olan ...’ın hasta olması durumunun tek başına, katılanlar açısından zor şart olarak kabul edilemeyeceği dikkate alınarak sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamına alınan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki suç kapsamında hüküm tesisi gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/222 Esas, 2019/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ve 53 üncü maddeleri 1 yıl 8 ay hapis, 500,00 TL adli para cezasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçun maddi ,manevi unsurlarını oluşmadığına; beraat etmesi gerekirken mahkûmiyetine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunda ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ...'ün oğlu temyiz dışı ...'ün MS hastası olduğu, Kars Devlet Hastanesi'nde bulunduğu esnada sanık ... ile tanıştığı, ...'un kendi akrabalarında da aynı hastalığın olduğunu, tedavi için Urfa'dan hekim getirdiklerini, istemesi durumunda kendileri için de getirebileceğini belirterek, temyiz dışı sanık ...'ı doktor olduğu izlenimini vererek telefon ile arayarak katılan ... ile telefonda konuşturduğu, ...'ın da tedaviden önce 750,00 TL yol masrafı, tedaviden sonra da 3.000,00 TL tedavi ücreti şeklinde para vermesi gerektiğini belirterek konuşmayı sonlandırdığı; sanık ...'un ertesi gün katılanı arayarak doktor olarak tanıttığı temyiz dışı sanık ...'ı hava alanından köye getireceğini söylemesi üzerine katılan ...'in oğlu ...'i köye gönderdiği, burada temyiz dışı ...'ın ilaç getireceğini söylerek 500,00 TL aldığı, sanık ...'un istemesi üzerine ...'a 150,00 TL verdiği ve sanıkların arabalarına 100,00 TL'lik yakıt aldığı sonrasında sanık ... ve ...'ın ortadan kaybolmaları şeklindeki olay neticesi; sanık ve temyiz dışı ...'ın eylemleri ile iştirak halinde katılanları hile aldatarak kendilerine menfaat temin etmek suretiyle atılı nitelikl dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.
2. Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği fakat uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.
4. Mahkeme tarafından, sanık ...'nin,katılan ... ile 05.05.2012 - 16.05.2012 tarihleri arasında telefonla 13 kez görüşme gerçekleştiği, katılanların sanıklar ... ve ...'ı fotoğraflarından teşhis etmeleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde her ne kadar katılan ...'in oğlu, ...'in kardeşi ...'ın hasta olması durumu sebebiyle sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu kapsamında kamu davası açılmış ise de ...'ın hasta olması durumunun tek başına, katılanlar açısından zor şart olarak kabul edilemeyeceği gözetilerek sanıkların eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/222 Esas, 2019/13 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.