YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/16022 E.  ,  2024/8776 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/408 E., 2019/71 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya kapsamına ve Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan incelemeye göre, sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı belirlenerek, sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine hasren temyiz incelemesi yapılmıştır.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Sanık ... müdafii ve sanıkların temyiz talebinde bulunmaları üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 15.11.2017 tarihinde yapılan incelemede, anılan hükümlerin; "sanıkların, katılanı telefonla arayarak kendilerini polis olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen ( L ) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 tarihli görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2019 tarihli ve 2018/408 Esas, 2019/71 Karar sayılı kararı ile
a. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeler uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,
b. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeler uyarınca 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,
c. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeler uyarınca 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar ... ve ...'in temyiz iradelerini yansıtan dilekçelerinde herhangi bir temyiz nedeni ileri sürmedikleri anlaşılmıştır.
2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Katılanı cep telefonundan arayan bir kişinin kendisini emniyet personeli olarak tanıttığı ve katılana, kimlik bilgilerinin terör örgütü üyeleri tarafından kullanıldığı, kendisine yardımcı olacaklarını ancak bildirilen hesap numarasına para göndermesi gerektiğini söylediği, arayan kişiye inanan katılanın, sanık ... adına kayıtlı banka hesap numarasına 10.000,00 TL para havale ettiği, banka hesabına gönderilen paranın aynı gün sanık ... tarafından çekildiği iddia edilen olayda; sanıkların savunmaları, katılan beyanı, ilgili bankanın cevabî yazıları ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanıkların sübut bulan eylemlerinin suç tarihine göre lehe kabulle basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanıkların üzerine atılı ve sübutu kabul edilen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2019 tarihli ve 2018/408 Esas, 2019/71 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.