YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/15873 E.  ,  2024/6923 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/203 E., 2018/281 K.
SUÇLAR : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2013 tarihli ve 2012/388 Esas, 2013/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca, her iki katılana yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı, 1 yıl 3 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2013 tarihli ve 2012/388 Esas, 2013/416 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 31.05.2017 tarihli ve 2017/5739 Esas, 2017/12808 Karar sayılı kararı ile, uzlaştırma işlemlerinin yapılması zorunluluğu nedeniyle bozma kararı verilmiştir.
3. Bozma üzerine, İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarihli ve 2017/203 Esas, 2018/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca her iki katılana yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı, 1 yıl 3 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun yapılmadığına, sanığın hileli davranışlar sergilemediğine, suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, katılanların beyanlarına dayanılarak hüküm kurulduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararların bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanların Keklik Beton isimli işyerinde çalıştıkları, sonradan aynı işyerinde işe başlayan sanığın icradan ucuza araba aldığını, isterlerse kendileri için de alabileceğini söyleyerek katılan ...'den 4.000,00 TL, katılan ...’ten 6.800,00 TL para aldığı, sanığın katılanları bir süre oyaladıktan sonra işten ayrıldığı ve katılanların telefonlarına cevap vermediği, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla dolandırıcılık suçundan kamu davaları açılmıştır.
2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmeyerek, tanık S.S.nin kendisine para geleceğini, banka hesabını kullanmak istediğini söylediğini, kendisinin de kabul ettiğini ve birlikte bankaya giderek parayı çekip tanığa verdiğini beyan etmiştir.
3. Tanık S.S. beyanında, sanığın icradan ucuz araba alacağını söyleyerek kendisinden ve diğer katılanlardan para aldığını sonrasında ortadan kaybolduğunu, kendisinin de bu olay nedeniyle suç duyurusunda bulunduğunu beyan etmiştir.
4. Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor düzenlendiği görülmüştür.
5. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, dosyada bulunan, sanık savunması, katılanların ve tanığın beyanları, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın hileli davranışlarla katılanları yanılgıya düşürdüğü ve kendisine haksız menfaat temin ettiği bu şekilde atılı suçları işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, söz konusu ilam nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Katılanlar ve tanığın beyanları, uzlaştırma dosyası ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, suçun sübuta erdiği ve uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun yapıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu hususlara yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarihli ve 2017/203 Esas, 2018/281 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.