YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/15678 E.  ,  2024/5381 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/63 E., 2018/777 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2013/139 Esas, 2014/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2013/139 Esas, 2014/433 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.12.2017 tarihli ve 2017/26528 Esas, 2017/28231 Karar sayılı kararıyla özetle, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2018/63 Esas, 2018/777 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçsuz olup beraatini istediğine, katılandan para almadığına bilakis katılana para verdiğine, uzlaşma için süre istediğine ancak talebinin kabul görmediğine, katılanın fazla miktarda para istediğine, mümkünse yeniden uzlaşmak istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, suç tarihinden önce katılanın garson olarak çalıştığı lokantaya lüks araçla gelip yemek yediği, bol bahşiş bıraktığı, zaman içinde katılanla yakınlık kurup onu Amerika'da bulunan dayısının yanına şef garson olarak göndereceğini söylediği, katılanın yanında bir kişi ile konuşup katılana referans olduğu yönünde konuşmalar yaparak güven oluşturduğu, akabinde vize ve uçak masraflarında kullanılmak üzere katılandan toplam 22.000,00 TL aldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.
3. Katılanın aşamalardaki anlatımları istikrarlı olup tanıklar Z.A. ve H.A.'nın beyanları ile desteklenmektedir.
4. Katılan ile sanık arasında, suça konu paranın iadesine ilişkin SMS kayıtları dava dosyasına eklenmiştir.
5. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta künyesine ve içeriğine yer verilen bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek taraflar arasında, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde uzlaştırma girişiminde bulunulduğu, ancak sanığın, katılanın edim teklifini kabul etmemesi üzerine uzlaşmanın sağlanamadığı, dava dosyasında mevcut 30.03.2018 tarihli Uzlaştırma Raporundan anlaşılmıştır.
6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2018/63 Esas, 2018/777 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.