YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/15521 E.  ,  2024/1822 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/545 E., 2018/425 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli ve 2013/396 Esas, 2013/740 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Sanık tarafından kararın temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 29.05.2017 tarihli ve 2017/6062 Esas, 2017/12063 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği için bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2018 tarihli ve 2017/545 Esas, 2018/425 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 1 yıl 3 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istekleri; hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına veya hapis cezasının ertelenmemesine karar verilmesi gerektiğine, uzlaştırma işlemlerinin olumsuz sonuçlanmasından sonra, mağdurun şikâyetten vazgeçmesi nedeniyle yeniden uzlaştırma işlemlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sahibinden.com isimli sitede ikinci el cep telefonunu satmak amacıyla ilan yayınlayan mağduru, 08.11.2012 tarihinde telefon ile arayan sanığın, ilana konu cep telefonunu satın almak istediğini söylediği, 1.350,00 Türk lirası karşılığında telefonun satışı hususunda mağdur ve sanığın anlaştığı daha sonra mağdur ve sanığın telefonun satışı için buluştukları, sanığın telefonu bir bilene göstereceğini söyleyerek mağdurdan alıp, yanından ayrıldığı, daha sonra mağdurun sanığa ulaşamadığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
2. Sanık aşamalardaki savunmalarında, suçu ikrar etmiştir.
3. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak, katılan ve sanığın anlaşamadıkları tespit edildiğinden uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.
4. Mahkemece, tutanaklar, savunma, ikrar, mağdur beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. 27.11.2017 tarihli uzlaştırma raporunda tarafların uzlaşamadıklarının belirtildiği, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin onsekizince fıkrası uyarınca uzlaştırma işlemlerinin sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaşma yoluna gidilemeyeceğinden, ikinci kez uzlaştırma işlemleri yapılmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın bu yendeki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
3. a.Sanık hakkında bozma öncesinde kurulan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma öncesi hükümde sanık hakkında 1 yıl 3 ay hapis cezası verilmesine rağmen mevcut hükümde 1 yıl 3 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezası verilmesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı davranılarak sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmiş olması,
b.Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.07.2009 tarihli ve 2008/290 Esas, 2009/1098 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 18.04.2013 olduğu, işbu tarihin incelemeye konu somut olaydaki suç tarihinden sonra olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı ve adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca mahkumiyet hükmünün de bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Hukuka aykırı olup söz konusu hakkında aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2018 tarihli ve 2017/545 Esas, 2018/425 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan sonuç cezanın belirlendiği paragraftan sonra gelmek üzere "bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.