YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/13593 E.  ,  2023/7079 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/201 E., 2017/478 K.
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2013 tarihli ve 2013/104 Esas, 2013/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2013 tarihli ve 2013/104 Esas, 2013/168 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.04.2017 tarihli ve 2015/8335 Esas, 2019/9686 Karar sayılı kararı ile "Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2017 tarihli ve 2017/201 Esas, 2017/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 3.990,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, teşdit uygulamasının haksız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ...'nin internet ortamında çeşitli sitelere iş aradığına dair ilan verdiği, ilan üzerine katılana ulaşan sanığın kendisini aşçıbaşı olarak tanıtıp yurt dışına işçi götürmek için aracılık ettiğini, Katar ülkesinde... Hotel...isimli otele işçi alınacağını, 6-7 kişilik kontenjanı olduğunu, vekalet ve pasaport masrafları için kişi başı 380 TL para göndermesi gerektiğini söylediği, katılan ...'nin de arkadaşları olan diğer mağdurlara durumu anlatarak topladığı 5.501,00 TL parayı değişik tarihlerde PTT havalesi ile sanığa gönderdiği, sanığın parayı aldıktan sonra telefonlara çıkmadığı ve müştekilerin durumdan şüphelenerek şikayetçi oldukları, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. Katılanlar beyanlarında, iddiaların doğru olduğunu belirterek şikâyetlerini devam ettirmişlerdir.
3. Sanık savunmasında, tevilli ikrarda bulunmuştur.
4. Katılan ...'nin sanığın hesabına para gönderdiğine ilişkin belgeler ile 01.05.2013 tarihli CD izleme tutanağının dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.
5. 15.08.2017 tarihli rapor ile taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı anlaşılmıştır.
6. Yargılama sonucunda, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu ve sanığın tek bir fiil ile birden fazla kişiyi dolandırması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararının verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın katılanlar ve şikâyetçilere yönelik dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması, sanığın tevilli ikrarda bulunması, mağdurların beyanları ile sanığın iş bulma vaadiyle mağdurlardan para aldığı husununda uyuşmazlık bulunmaması ve tüm dosya kapsamı karşısında; mahkemenin suçun sübutuna ilişkin kabulünde ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına yönelik takdirinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibaresinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2017 tarihli ve 2017/201 Esas, 2017/478 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023. tarihinde karar verildi.